Hormony a temperament

Hormony a temperament

            Siła odbioru bodźca zależy nie tylko od jego wielkości i przemieszczania się, ale także od neuroprzekaźników. W ludzkim organizmie Neuroprzekaźniki występują w zakończeniach komórek nerwowych na tzw. synapsach. Duża ilość neuroprzekaźników w komórkach nerwowych wzmacnia siłę impulsu elektrycznego, który szybciej dociera do mózgu.

        Organizm, który będzie miał więcej neuroprzekaźników (hormonów), będzie bardziej wrażliwy na bodźce. Neuroprzekaźniki można porównać do prochu strzeleckiego, którym obsypane są druty wysokiego napięcia. Na rysunku oznaczone są one jako pomarańczowe kule. Im więcej tego prochu, tym szybciej przepłynie impuls elektryczny dla danego sygnału, który może być słaby, średni, lub wysoki.
         Ludzie, którzy mają dużo pewnych neuroprzekaźników bardzo intensywnie i boleśnie reagują nawet na mały bodziec. Uchodzą za ludzi impulsywnych, drażliwych i nerwowych. Łatwo ich sprowokować do kłótni, a nawet bójki. Ich system nerwowy rejestruje bodźce słabe jako średnie, a średnie jako silne. Osoby takie mają słoność do wyolbrzymiania postrzeganych zjawisk.

Przykładowo:
* Serdeczny uśmiech  może zostać odczytany jako uśmiech szyderczy .
* Zbliżanie się i odwiedzanie znajomych,  może zostać odbierane jako nachodzenie.
* Mówienie średnim tonem  może zostać rozpoznane jako wydzieranie się.
* Pokojowe patrzenie i przyglądanie się, może być wścibskim gapieniem się.
* Dotykanie może zostać odebrane jako uderzanie.
* Pod wpływem troski, zadawanie osobistych pytań, może zostać odebrane jako wtrącanie się w prywatne życie
* Namawianie do pocałunku,  może być seksualnym napastowaniem.
* Malowanie się i strojenie dla kogoś, może być próbą przyćmienia partnera.
* Telefoniczne wydzwanianie,  może być nękaniem.
* Częstowanie posiłkiem,  może oznaczać próbę utuczenia.
* Sprzątnie komuś w pokoju,  może być robieniem rewizji.
* Przyjacielskie udzielanie informacji, może być wymądrzaniem się i wrogim popisywanie się swoją wiedzą.
* Udzielanie osobistych porad, dzielenie się swoją wiedzą, może być popisywaniem się swoją wiedzą.
* Przyjacielskie przysłuchiwanie się rozmowie,  może być wrogim podsłuchem.
* Próba podniecenia swojego partnera poprzez pokazywanie mu swojego ciała,  może być wrogą prezencją swojej wartości i dominacji.

         Charakterystyczne jest to, że osoby z nadwrażliwością na bodźce mają specyficzny sposób opisywania i powiększania postrzeganych zjawisk. Kłócąc się i czyniąc oskarżenia, używają  takich słów jak: „ty zawsze”, „ty ciągle”, „ty bez przerwy”

         Identyczne  zjawisko powstanie, gdy ilość neuroprzekaźników będzie prawidłowa, ale w neuronach noradrenalinowych będzie mało przekaźników lub receptorów dla noradrenaliny. Neurony te, przewodząc sygnały słabe, ciągłe i monotonne, jednocześnie hamują działanie neuronów, które przewodzoną sygnały silne i wysokie.

         Brak neuronów dla przewodzenia sygnałów słabych, ciągłych i monotonnych, będzie czyniło zamieszanie w organizmie. Nastąpi wzmożony odbiór bodźców. Człowiek najmniejszy skoczny bodziec będzie odbierał jako intensywny ból. Jego neurony, które przewodzą sygnały silne będą szaleć przy najmniejszym podrażnieniu. Dotyk będzie uderzeniem, spojrzenie będzie wrogim gapieniem się, a uśmiech będzie szyderczym śmiechem.


       Ludzie, którzy tak impulsywnie reagują na bodźce mają tzw. Osobowość Adrenalinową. Odwrotnie jest w przypadku ludzi z niewielką ilością neuroprzekaźników dla sygnałów silnych, skocznych. Osoby takie mają tzw. Osobowość Serotoniczną -  potrzebują bardzo silnych bodźców, aby doznać pobudzenia. Jeżeli dodatkowo neurony od sygnałów ciągłych, będą miały dużo neuroprzekaźników, osoby takie  będą bardzo odporne na ból .



        W skrajnych przypadkach może dochodzić do paradoksalnych zachowań. Gdy taką osobę kopnie się w pośladek – osoba ta odwróci się, uśmiechnie i powie: „O co chodzi? Chcesz się bawić?”

      Osoby, które mają dużo włókien nerwowych dla noradrenaliny lub dużo neuroprzekaźników dla tych włókien, ewentualnie dużo receptorów, bardzo łatwo osiągają stres noradrenalinowy. Ich system nerwowy rejestruje bodźce silne jako średnie, a średnie jako słabe. Osoby takie mają słoność mają skłonność do zwiększania sygnałów ciągłych, monotonnych i długich.

Przykładowo:

*     Brak uśmiechu może zostać odczytany jako demonstracja swojego, złego odmiennego nastroju.
*     Opuszczanie znajomych może zostać odbierane jako obrażanie się.
*      Mówienie średnim, cichym  tonem  może zostać rozpoznane jako brak chęci do rozmowy.
*      Lękliwe odwracanie wzroku, spuszczenie spojrzenia w dół, może oznaczać brak akceptacji czyjegoś wyglądu.
*     Zaniechanie dotykania może zostać odebrane jako spadek zainteresowania pieszczotami.

            Ten rodzaj odbioru przytrafia się osobom, które mają tzw. Osobowość Noradrenalinową. Osoby te, mając kontakt z powściągliwym i biernym zachowaniem innych ludzi, reagują bardzo impulsywnie. Ma to miejsce szczególnie podczas kontaktowania się z ludźmi, którzy maja Osobowość Adrenalinową. Przykładowo:


*    Lękliwe nie zadawanie osobistych pytań może zostać odebrane jako nie interesowanie się czyimś losem .
*    Skromne ubieranie się, stosowanie stonowanych kolorów może być przejawem braku potrzeby przypodobania się partnerowi.
*    Z powodu zmęczenia telefoniczne nie wydzwanianie może oznaczać brak tematów do rozmów.
*    Z powodu braku sił, nie przygotowywanie dla gości posiłku może oznaczać próbę dania zrozumienia, że gość powinien udać się do swojego domu.
*    Podczas rozmowy pokorne milczenie i bierne słuchanie, może oznaczać brak chęci uczestniczenia w dyskusji.

       Hormony, które odzwierciedlają nasz temperament lub chwilowy nastrój, wpływają na sposób myślenia i postrzegania świata. U każdego człowieka inaczej to wygląda. To, co dla jednego będzie „małe” i „średnie”, dla drugiego człowieka będzie „wielkie”. W zależności od „nastroju” lub „charakteru” ten sam bodziec może być różnie oceniany i postrzegany.

       W czasie określonego stresu mózg ma wybiórczą uwagę. Dostrzega w otoczeniu to, co potrzebuje, a pomija i nie dostrzega tego, czego nie potrzebuje. Popatrz na poniższy rysunek: Gdy człowiek w stresie noradrenalinowym z przyjemnością rejestruje ciekawie poruszającego się pieska, ów bodziec jest rejestrowany jako dopaminowy bodziec zbliżenia i powiększenia. Jego energiczne ruchy, błyskotliwe spojrzenie skierowane w stronę obserwatora, merdający ogon, przyciągają uwagę obserwatora i sprawią mu przyjemność. Natomiast siedzące nieruchomo koty, będą czynnikiem stresującym, które podnoszą poziom noradrenaliny. Ich bierność i lenistwo będą irytować i wywoływać uczucie  zniecierpliwienia.


           Inaczej jest, gdy człowiek znajduje się pod wpływem adrenaliny. Wówczas poruszający się, energiczny pies będzie denerwował i męczył. Natomiast siedzące nieruchomo koty, będą bodźcem uspakajającym.

Inne przykłady:

• Brzmienie wypowiadanej informacji. Odczytywanie informacji osoby, która znajduje się w stresie noradrenalinowym . Odczytywanie informacji osoby, która znajduje się w stresie adrenalinowym.
• Nagrasz mi na komputerze płytę? Szuka pretekstu do rozmowy. Przygotowuje temat na następne spotkanie. Usiłuje tanim kosztem wyłudzić ode mnie nagrania.
• Zobacz, jak ładnie posprzątałam kuchnię Poświęca się dla mnie. To okazywanie miłości. Daje mi do zrozumienia, że następnym razem sprzątanie kuchni będzie należeć do mnie.
• Nie wiesz, na jakich stronach internetowych można znaleźć informację o promach kosmicznych? Usiłuje nawiązać ze mną jakąś interesującą rozmowę. Będzie próbował paplać na swój ulubiony temat. Przecież wie, że mnie to zupełnie nie interesuje, a nawet męczy.
• Pomożesz mi zanieś siatki z zakupami do domu? Usiłuje zaprosić mnie na krótki spacer. Chce zagonić mnie do roboty.
• Mogę podwieźć cię samochodem? Chce się zaprzyjaźnić, poświęca swój czas i paliwo. Usiłuje wywieść mnie gdzieś w bezludne miejsce i chce mnie wziąć siłą.
• Moi rodzice ciągle wyrzucają mnie z domu. Co mam robić? To próba zbliżenia. Chce u mnie na krótki czasu zamieszkać. Usiłuje przerzucić na mnie swoje osobiste problemy.
• Jak wyglądam w tym nowym sweterku? Usiłuje mi się przypodobać. Sprawdza jaka jest moja reakcja na jej wygląd. Popisuje się. Usiłuje mnie zdominować swoim dobrym wyglądem.
• Chodź pobawimy się, będziemy skakać przez tę skrzynkę Zależy mu na mnie. Usiłuje mnie rozbawić Robi z siebie pajaca
• Mogę szefowo, pomagać przy robieniu tego raportu? Usiłuje się do mnie zbliżyć i zaprzyjaźnić się ze mną. Usiłuje przejąć moje kompetencje i zająć moje stanowisko
• Mogę nalać ci drinka? Stara się być wytworny i elegancki. Usiłuje mnie upić.
• Mam dzisiaj zły dzień. Wszyscy się ode mnie
• odwracają. Ja też mam zły dzień. Usiłuje upodobnić swój nastrój do mojego, aby mnie pocieszyć Nie zbliżaj się do mnie samotniku. Pogarszasz moją reputację.

         Z powodu niekontrolowanego zasilania ludzkiego organizmu, bardzo trudno jest przewidzieć ludzką reakcję. Dlatego też, książka pod tytułem „Jak skutecznie manipulować drugim człowiekiem”, jeszcze się nie ukazała. W stresie adrenalinowym człowiek broni się przed pracą, w stresie noradrenalinowym, jakby bez powodu chętnie ją podejmuje. W stresie noradrenalinowym człowiek chętnie udziela wsparcia i składa obietnice pomocy, w stresie adrenalinowym szybko i pośpiesznie się z tego wycofuje.