# - RODZAJE OSOBOWOŚCI

     DWA PODSTAWOWE TYPY OSOBOWOŚCI.

          Aby zrozumieć ten rozdział, musisz wiedzieć co to jest stres Noradrenalinowy i Adrenalinowy. Informacje na ten temat znajdziesz TUTAJ.

   Prawidłowo człowiek powinien w równym stopniu działać raz pod wpływem adrenaliny, innym razem pod wpływem noradrenaliny. Objawia się to przemiennym pobudzaniem półkul mózgowych, zmianą nastrojów, podejmowaniem nowych decyzji, a nawet łamaniem swoich wcześniejszych postanowień. 

         Zmienność nastrojów pomaga dostosować się do zmieniających się warunków w otoczeniu, a z drugiej strony zapewnia organizmowi produkcję potrzebnych hormonów oraz równomierne spalanie i magazynowanie związków energetycznych. Zdrowi ludzie raz mają Osobowość Adrenalinową a innym razem Osobowość Nor-ową. Trudno dopatrzeć się jest jakiś schematów. Najprościej jest powiedzieć, że mają tzw. osobowość zrównoważoną.

       Jednak pod wpływem czynników genetycznych, nieprawidłowego wychowania, ubogiego pokarmu oraz niekorzystnego otoczenia zdarza się, że powstają dwa skrajne rodzaje osobowości, gdzie pierwsza ma tendencję do częstszego przebywania w stresie adrenalinowym, druga w stresie noradrenalinowym. Te dwie przeciwstawne osobowości charakteryzują się odmiennym sposobem myślenia, zachowania, a nie rzadko odmienną  budową ciała.

       Osobowość Adrenalinowa kieruje się instynktem przetrwania. Pod wpływem uwalnianej adrenaliny, myśli o sobie i dba tylko o siebie. Jej własne działania zapobiegają uszkodzeniu i unicestwieniu własnego ciała. Uwolniona „egoistyczna” adrenalina pozwala  uchronić się przed bólem, urazem i uszkodzeniem ciała.  W tej ocenie charakteru argumenty moralne nie są brane pod uwagę. 

        Dla „adrenaliny” najważniejsze jest własne ciało, własny system nerwowy i własne organy. Adrenalinowy stres jest elementem systemu obronnego, który pozwala człowiekowi utrzymać się przy życiu. W przypadku zbyt długo utrzymującego się stresu adrenalinowego w systemie nerwowym dochodzi do ekspansji receptorów alfa.

       Dla Osobowości Nor-owej (Noradrenalinowej) jest odwrotnie - najważniejszy jest drugi człowiek. Jej cechami charakteru – to dobroć, miłość i umiłowanie drugiego człowieka. Osobowość Noradrenalinowa częsta zapomina o własnych sprawach, wygodach, ma zwyczaj przesadnie poświęcać się dla drugiego człowieka. Angażuje się emocjonalnie w jego problemy, zagląda w jego osobiste sprawy, stara się korzystnie pokierować jego życiem.

       Można zadać sobie pytanie: które z cech charakteru są bardziej wartościowe?  Pismo święte jednoznacznie rozstrzyga ten problem. Mówi,  że należy  kochać i  miłować  bliźniego  swego jak siebie samego.   A więc musi tu być zachowana równowaga. Nie można drugiego człowieka kochać bardziej niż siebie samego. I odwrotnie - nie można być egoistą i myśleć tylko o sobie.

        Problem zaczyna się, gdy człowiek pozbawiony jest owej równowagi i ma tendencję do częstszego przebywania w określonym stresie.  W rezultacie jest za bardzo egoistyczny i skoncentrowany na własnej osobie lub za bardzo troszczy się o innych i zapomina zadbać o siebie. Pozbawiony równowagi człowiek ma „zranioną” psychikę. Często choruje, ma zakłóconą gospodarkę hormonalną, zapada na choroby nowotworowe, przybiera na wadze.

       

         Osobowość Noradrenalinowa zbyt długo przebywa w swoim stresie i nie osiąga sukcesów, które pozwalają się z niego uwolnić. Przeważnie jest to stres związany z odrzuceniem partnerskim, brakiem akceptacji społecznej, samotnością i nudą. Jest to przede wszystkim odrzucenie wyglądu lub charakteru. Natomiast Osobowość Dopaminowa także często przebywa w swoim stresie, ale od czasu do czasu wychodzi z niego i osiąga swój sukces. Miarą tych sukcesów jest akceptacja przez osoby, które ją wcześniej ją odrzuciły oraz wszelkie inne personalne zwycięstwa. Takich personalnych sukcesów nie osiąga Osobowość Nor-owa, która musi dłużej zmagać się ze swoją izolacją.

         Osobowość Adrenalinowa zbyt długo przebywa w swoich stanach lękowych. Dokuczają jej różnego rodzaju fobie i złe przeczucia. Nie potrafi się wyciszyć i wy relaksować.

        Natomiast Osobowość Serotoniczna także odczuwa tego rodzaju stany emocjonalne, jednak co jakiś czas osiąga zwycięstwo związane z pokonaniem wroga lub przeszkody. Wyrzucona w mózgu serotonina wyzwala uczucie szczęścia, zadowolenia i dobrostanu, a to z kolei pozwala wyciszyć się i wyrelaksować.

Poczucie nadmiaru i niedoboru energii

      Osobowość Noradrenalinowa częściej cierpi na nadmiar energii w organizmie i niedobór bodźców w otoczeniu. Uwielbia  średni dynamizm, chaos, ruch i zmianę otoczenia. Często mówi: „Nudzi mi się”, „Rozpiera mnie energia, mam ochotę coś zrobić”. Nie znosi unieruchomienia, stania w kolejkach, oczekiwania na przyjazd windy czy też środka komunikacji. 

     Czuje strach przed najmniejszym unieruchomieniem, ciszą, spokojem, monotonią i brakiem dynamizmu w otoczeniu. Natomiast rzadko kiedy odczuwa strach i lęk przed uderzeniem, bólem, urazem i zmęczeniem. Nie boi się trudności dnia codziennego. Gdy zatrudnia się w nowej firmie, w której nie ma co robić lub jest zmuszona do wykonywania nudnych i monotonnych czynności, czuje się nieszczęśliwa, przerażona i ucieka. Jeżeli pozostaje – zaczyna chorować.

      Jej marzeniem jest mieszkać w mocno zaludnionym mieście, natomiast nie wyobraża sobie mieszkania na odludnej, spokojnej wsi. Najlepiej czuje się w pracy, gdzie trzeba się przemieszczać i ma kontakt z innymi ludźmi.

     Osobowość Adrenalinowa odwrotnie – częściej cierpi na niedobór energii w organizmie i nadmiar bodźców w otoczeniu. Ma za bardzo lękliwe i nieufne nastawienie do otaczającego świata. Przeraża ją panujący w otoczeniu chaos i dynamizm. Czuje strach i niepokój przed ruchliwością osób, które ją otaczają. Ceni sobie spokój i stabilizację. 

     Najczęściej funkcjonuje pod wpływem umiarkowanego strachu – który przyjemnie ją pobudza. Jest to strach przed bólem, urazem i  przemęczeniem. Cierpiąc na niedobór energii w organizmie, często mówi: „Jestem zmęczona”’ „Nic mi się nie chce”, „Daj mi święty spokój”, „Potrzebuję odpocząć”. Stoi na stanowisku, że pośpiech jest dla organizmu szkodliwy i niczemu nie  służy.  Uważa też, że trzeba robić to, na co ma się ochotę i to w danym momencie jej organizm potrzebuje. Jakby nie było jest to jej recepta na szczęście. Wyznaje życiową zasadę: „Najważniejszy jest spokój”.  

        Osobowość Adrenalinowa ma swój własny system wartości, w którym najważniejszą rolę odgrywa – Ona sama. Gdy zatrudnia się w nowej firmie, w której na przywitanie zostaje zasypana licznymi obowiązkami, potrafi na drugi dzień nie przyjść do pracy. 

     Osoby, które nie znają takich zachowań, wpadają w zdumienie. Jej marzeniem jest mieszkać na wsi, w leśniczówce, natomiast nie wyobraża sobie mieszkania w zatłoczonej metropolii. Ceni sobie spokój, monotonię i schematyczny porządek. Zbyt duża ilość szczegółów w otoczeniu przeraża ją i stresuje.  Potrafi bez lęku i strachu stanąć w przeraźliwie długiej kolejce.

Poczucie samotności

         Osobowość Noradrenalinowa boi się samotności, izolacji i monotonii otaczającego świata. Lubi dynamizm, hałas i uliczny gwar. Jest nieszczęśliwa, gdy nie może pójść na imprezę lub nie zaproszono jej na jakąś uroczystość. Lubi odbierać telefony i długo rozmawiać. Pisze długie listy i SMS-y. Cierpi, gdy sama nie dostaje SMAów lub nikt do niej nie dzwoni.  Należy do osób niecierpliwych i  ruchliwych. Często podyguje nogą, stuka palcami, gestykuluje rękoma, robi przeróżne miny. Nie potrafi przebywać długo w jednym miejscu, więc lubi się przemieszczać.

       W towarzystwie mówi dużo i głośno. Nie dopuszcza innych do głosu, często przerywa. Czasami pod jej adresem padają uwagi, typu: „Możesz mówić trochę ciszej” lub „Pozwolisz, że i ja coś powiem”. Dokucza jej  poczucie izolacji w grupie, brak kumpla i przyjaciela. Jednak najbardziej brakuje jej tzw. „bratniej duszy”, z którą może o wszystkim szczerze i swobodnie porozmawiać. Im więcej ma wolnego czasu, z którym nie ma co zrobić, tym bardziej czuje się nieszczęśliwa. Nuda i spokój to jej najgorsi wrogowie.  

      Jeżeli jest to dziecko zniewolone przez swoich rodziców, uwielbia, jak rodzice wychodzą z domu. Wówczas sięga po telefon , zaprasza do siebie kolegę lub koleżankę i robi imprezę. Jej ulubione powiedzenie, to „Mam wolną chatę, w padniesz?” Zdarza się, że Osobowość Nor-owa rozmyśla o przemijaniu. Czuje strach przed nicością i pustką, która może zaistnieć po śmierci. Gdy dowie się, że jest nieuleczalnie chora – ten strach jeszcze bardziej pogarsza jej stan zdrowia.

       Osobowość Adrenalinowa odczuwa spokój i odprężenie, gdy nie dzwoni telefon, nie dostaje SMS-ów i nikt nie zakłóca jej spokoju. Nie lubi długich spotkań, długich rozmów. Nie ma  zwyczaju się „otwierać”, okazywać szczerości i mówić o swoich uczuciach. Jeśli ma przyjaciół, to są to osoby, które mogą jej pomóc lub duchowo pokrzepić. Nie denerwuje się i nie wpada w panikę, gdy nie jest zapraszana na imprezę, uroczystości, czy spotkania towarzyskie.  Uchodzi za osobę prorodzinną Swoją rodzinę, która udziela jej wsparcia, bardzo ceni, chwali, często odwiedza i całymi godzinami przesiaduje u niej w domu. Najlepszym pretekstem wproszenia się do rodziców jest przyjście na obiad.

      Osobowość Adrenalinowa rzadko odczuwa stresu związany z odrzuceniem społecznym  i monotonią otaczającego świata. Nie boi się izolacji i samotności. Przeciwnie – samotnośc jest jej sojusznikiem i pomocnikiem. Otoczenie pozbawione bodźców daje jej spokój, relaks i odprężenie. Pozwala uchronić się przed  dynamizmem zwariowanego świata i odzyskać utracone energetyczne zasoby.  

       Osobowość Adrenalinowa potrafi godzinami sidzieć zamknięta w swoim pokoju lub mieszkaniu i delektować się swoimi drobnymi sprawami. Jeżeli jest to osoba starsza i ma zapewniony materialny byt, nie przeszkadza jej, że jest kawalerem lub starą panną. Potrafi sama mieszkać w domu, nie lubi zapraszać obcych w swoje progi i nie przeszkadza jej brak kota lub psa. W towarzystwie innych ludzi mówi mało i cicho. Woli być raczej słuchaczem, aniżeli mówcą. 

     O ile Osobowość Noradrenalinową można bardzo łatwo rozpoznać po gadulstwie, o tyle Osobowość Adrenalinową można rozpoznać po zamiłowaniu do milczenia. Przeraża ją mówienie do większej grupy ludzi. Jest oszczędna w słowach, mimice i gestach. Przyjmuje statyczny, powściągliwy wyraz twarzy i sylwetki. Jeżeli boi się śmierci, to tylko dlatego, że utożsamia ją z odczuwaniem fizycznego bólu. Gdy dowie się, że jest nieuleczalnie chora – ten strach przed bólem i bolesne zabiegi operacyjne jeszcze bardziej pogarszają jej stan zdrowia.

        Osobowość Adrenalinowa w kontaktach z innymi ludźmi jest chłodna i niedostępna.  Nie czuje skrepowania, gdy nie może z kimś nawiązać kontaktu lub nie może znaleźć wspólnego tematu do rozmów. W czasie rozmowy dyplomatycznie ustawia się do ludzi bokiem. Unika spojrzeń i sama nie ma zwyczaju ludziom patrzeć w oczy.  Nawet z bardziej zaprzyjaźnioną osobą unika bliskiego siadania obok siebie lub przypadkowego dotyku. Stara się nie przedłużać spotkania, szybciej kończy rozmowę, ogranicza ilość kontaktów. Na internetowych czatach nie podaje imienia, wieku i miejsca zamieszkania. Pisze krótkimi zdaniami, każe długa czekać na swoje odpowiedzi, pierwsza kończy rozmowę.

Wrażliwość na bodźce

      Osobowość Noradrenalinowa bardziej wychwytuje z otoczenia słabe i delikatne bodźce, które ją stresują. Ponieważ ma w systemie nerwowym dużo włókien nerwowych wrażliwych na noradrenalinę, intensywnie reaguje na dotyk drobny, delikatny i wibracyjny.  Gdy łaskocze  się ją pod pachami lub na stopach przesadnie reaguje śmiechem. W życiu towarzyskim odbiór dużej ilości bodźców oddalenia i zmniejszenia w postaci długich i monotonnych sygnałów sprawia jej psychiczny ból. 

      Powściągliwe i defensywne zachowania innych ludzi, wyzwalają w niej silny i bolesny stres. Można ją zranić słabym bodźcem w postaci cichego mówienie, odwrócenia wzroku, powolnego odpisywania SMS-a, czy też zwykłego nie odzywania się.  Mając poczucie własnej krzywdy i nadmiar energii w organizmie, łatwo wybucha gniewem lub płaczem. Z drugiej strony jej  reakcje na bodźce bardzo silne, skoczne i gwałtowne są bardzo upośledzone. W sposób ograniczony odczuwa strach lub lęk przed fizycznym bólem. Osobowość Nor-owa ceni sobie bodźce średnie.

       Osobowość Dopaminowa odbiera zbyt dużo bodźców zbliżenia i powiększenia w postaci umiarkowanych bodźców średnich.  Odnosi niesłuszne wrażenie, że inni ludzie nieustannie ją adorują, zaczepiają i napastują. W stanach patologicznych dręczą ją fobie i manie prześladowcze (schizofrenia pozytywna). Zdarza się, że Osobowość Dopaminowa jest zarozumiała, narcyzowata, pyszna i pewna siebie. Utrzymuje kontakty tylko z ludźmi o dobrej prezencji. Ignoruje osoby nie atrakcyjne.  Lubi zmiany i nowości. Liczy się każda zmiana otoczenia. To z kolei powoduje, że po zapoznaniu się z nowym przedmiotem czy człowiekiem, traci nim zainteresowanie. W rezultacie Osobowość Dopaminowa jest bardzo niestabilna i chaotyczna. 

      Osobowość Adrenalinowa boi się nowych bodźców i wszelkich gwałtownych zmian w swoim otoczeniu. Silnie i boleśnie reaguje na bodźce zbliżenia i powiększenia. Najmniejszy dotyk, dźwięk czy też bliski kontakt sprawia jej fizyczny ból. Jest to spowodowane brakiem włókien nerwowych wrażliwych na noradrenalinę. W swoim mieszkaniu, pokoju lub otoczeniu lubi bezwzględny porządek, który daje jej poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa. Pedantyczne sprzątanie i walka z brudem przynosi jej odprężenie. Jeżeli nie dysponuje wolnym czasem, sprzątanie przekracza jej energetyczne możliwości i żyje w bałaganie i brudzie.

      Ochronę przed nawałnicą bodźców zapewniają jej podwójne drzwi w mieszkaniu, rolety, kraty, alarm, kamery i ogrodzenie wokół domu. Nie znosi płaczu małego dziecka i hałasu bawiących się dzieci. W stanach patologicznych płacz dziecka może ją nawet wytrącić z równowagi. W poczuciu braku energii często mówi: „Nie chce mi się o tym gadać”, ” Męczy mnie ta rozmowa”, „Nie mam siły”, „Nie chce mi się..”, „Możesz dać mi święty spokój?”. 

     W ramach reakcji obronnej podejmuje ucieczkę, wpada w histerię lub zaczyna płakać. Nie cierpi głośnego i długiego mówienia, unika spojrzenia. Często mówi; „Możesz mówić trochę ciszej”, „Czego ty ode mnie chcesz?!”. W nieznanym i nowym dla niej środowisku jest lękliwa i łatwo ją spłoszyć. Unikając zmian, jest bardzo przywiązana do ludzi, przedmiotów, zjawisk które są jej znane i sprawdzone. Ustalony szablon i porządek otoczenia daje jej poczucie stabilizacji. Jakikolwiek nowy bodziec lub zmiana w otoczeniu wyzwala mniejszy lub większy lęk.

       Osobowość Adrenalinowa ma specyficzny system nerwowy, który powiększa wszystkie bodźce znajdujące się w otoczeniu. Wszystko co jest wielkości średniej, wydaje się jej duże lub olbrzymie. Ma więc skłonności do powiększania, mnożenia, wyolbrzymiania. W pogoni za spokojem wykazuje specyficzne reakcje, które służą ograniczaniu siły odbieranego bodźca. A więc:

1)   Zakłada słoneczne okulary,

2)   Ustawia się z boku lub zajmuje miejsce kilka metrów od grupy.

3)   W czasie dyskusji ustawia się bokiem do rozmówcy

4)   Na powitanie podaje końcówkę dłoni

5)   Podczas uroczystości siada na końcu stołu

6)   Wchodząc do czyjegoś mieszkania, ustawia się w jego progu i nie chce wejść do środka

7)   Prowadząc samochód, jedzie w dużej odległości od najbliższego samochodu

8)   Przybywając w głośnym towarzystwie, potrafi zajmować się własnymi sprawami, które ją relaksują i odprężają. Przykładowo, zaczyna czytać gazetę, przeglądać Internet lub oglądać telewizor.

          Osobowość Serotoniczna podczas odbioru bodźców przejawia nieco inne skłonności. Odczuwa przyjemność, gdy odbiera silnie bodźce zbliżenia i powiększenia. Jest spragniona mocnych i wyrazistych wrażeń. Adrenalina płynąca we krwi to dla niej prawdziwa przyjemność.   Osoba taka, aby wyzwolić się spod swojej uspakajającej serotoniny, sama prowokuje groźne i niebezpieczne sytuacje.

        Nierzadko uprawia ekstremalne sporty lub sporty, w których przeciwnikiem są siły natury. W swoim mieszkaniu lubi mieć bałagan, ponieważ tego rodzaju chaos przyjemnie ją stymuluje. W poszukiwaniu silnych adrenalinowych doznań lubi przeklinać, dokonuje małych kradzieży. Pod byle pretekstem szuka zaczepki, zwady i prowokuje awantury. Odczuwa nieustanna potrzebę rywalizowania i wyzywania na pojedynek.  Jeżeli jest to polityk,  przywódca wojskowy, administrator, kierownik - wówczas przy pomocy swojego wojska lub pracowników rozpętuje wojnę lub podejmuje działania obronne. O ile w czasach wojny taka cecha jest bardzo szlachetna i przydatna, o tyle w czasach pokoju jest dla społeczeństwa bardzo niebezpieczna.

        Osobowość Serotoniczna lubi radykalne rozwiązania. Jest zwolenniczką konfliktów, interwencji zbrojnej, pornografii, seksu perwersyjnego, aborcji i kary śmierci. Osobowość Noradrenalinowa także lubi te wrażenia,  jednak Osobowość Serotoniczna lubi je w zwiększonej skali. W stanach patologicznych zostaje psychopatą, który lubi znęcać się nad swoimi ofiarami. Odczuwa przyjemność, gdy nastawia własne ciało na okaleczenie lub unicestwienie.

Stosunek do otaczającego świata

        Osobowość Noradrenalinowa ma bardzo poważna wadę, z której nie zawsze zdaje sobie sprawę. Jest po prostu za bardzo pokojowo i przyjacielsko nastawiona do ludzi i całego zewnętrznego świata. Nie widzi w nim licznych zagrożeń i niebezpieczeństw. Żyje w swoim wyidealizowanym świecie jak w ciepłym inkubatorze. Nie odczuwa naturalnego strachu, jaki odczuwali jej bardzo dalecy przodkowie, którzy musieli walczyć o życie. Nie czuje lęku przed bólem, głodem, nędzą, zimnem, zmęczeniem. 

       Nie czuje także lęku przed ludźmi. Nie boi się szczerości i darzy ludzi nadmiernym zaufaniem. Potrafi zaprosić obcego do domu, ujawnić swoje  dochody lub opowiedzieć intymne szczególy ze swego życia. Gdy zostanie oszukana przez  osobę którą lubiła, odczuwa jedynie smutek z powodu upadku znajomości. 

     Nie czuje też respektu przed osobami zajmującymi wysokie stanowiska urzędowe i kierownicze. Nie boi się policjanta, wojskowego i urzędnika skarbowego. Ponieważ jest komunikatywna i ma silnie rozwiniętą osobowość, stoi na stanowisku, że z każdym wrogiem można się dogadać, porozumieć a nawet zaprzyjaźnić.

         Osobowość Adrenalinowa jest nieufna i podejrzliwa w stosunku do ludzi. Nawet jak komuś „służy” i jest uprzejma - robi to nie z miłości, ale z potrzby uzyskania „świętego” spokoju. Wie, że życie jest twarde, surowe i trzeba być czujnym. Nierzadko w normalnym i pokojowym zachowaniu innych ludzi dopatruje się podstępu lub ataku.  Bardzo często wynika to z jej przykrych i bolesnych doświadczeń lub jest rezultatem niewłaściwego wychowania. 

    Osobowość Adrenalinowa  odczuwa dokuczliwy lęk związany z trudnościami i ciężarem życia codziennego. Przeraża ja nadmiar przytłaczających obowiązków. Obawia się wykorzystania, oszustwa, wykorzystania, pobicia, gwałtu, kataklizmu, czy końca świata. I chociaż patrząc na nią z boku widzi się statyczną, nieruchomą sylwetkę, to jednak w środku Osobowość Adrenalinowa jest prawdziwym kłębkiem nerwów. Zawsze jest coś, co wprowadza ją w stan niepokoju.

Oto niektóre zjawiska, które są przyczyna jej stanów lękowych:

choroba ¡ głod ¡ zimno ¡ brak pieniędzy – ubóstwo ¡ eksmisja z domu ¡   bezrobocie  ¡  brud  ¡ robactwo ¡  zarazki i bakterie ¡ pająki  ¡ owady ¡ zwierzę domowe ¡ nieznana osoba ¡ lekarz ¡ urzędnik ¡ przełożony ¡  tłum ¡ głośne dzieci  ¡ centrum handlowego ¡ wysokość  ¡ strome schody ¡ lot samolotem ¡ jazda windą ¡ jazda samochodem ¡ duża maszyna ¡ głębokia woda ¡ przepaści  ¡ podróż statkiem ¡ gęsty las ¡ zarośla ¡ teren górzysty ¡ wiatr ¡ deszcz ¡  mróz ¡  śnieg ¡ ogień ¡ prąd ¡ miłość fizyczna ¡ widok krwi ¡ demon, diabeł ¡  bandyta ¡ złodziei ¡ gwałciciel ¡ mordercaa ¡

       Osobowość Serotoniczna odczuwa przyjemność, gdy naraża się na niewygody i fizyczne cierpienia. Różnego rodzaju stany lękowe, przyjemnie stymulują jej system nerwowy. Jest to strach przed głodem, zimnem, brudem, brakiem pieniędzy. W swoim życiu prowokuje sytuacje, które podnoszą poziom adrenaliny. Przykładowo: Zaciąga olbrzymi kredyt, poddaje dom pod zastaw, nie oddaje pożyczonych pieniędzy, kradnie, uprawia hazard, obraża kogoś na łamach prasy czy telewizji, prowadzi szybko samochód, przebiega na czerwonych światłach, w okresie zimowym ubiera się w krótką, cienką kurteczkę, zostaje ulicznym żebrakiem.

       Osobność Adrenalinowa nawet jak się z kimś wita, robi to z ukrytym strachem. Widać to po drżących ruchach, niepełnym uśmiechu, cichym mówieniu i jąkaniu się. Na zdjęciu wyciąga rękę do przodu, ale na krótką odległość. Mówi grzecznie „dzień dobry” lub w odpowiedzi wyciąga rękę na przywitanie, tylko po to, aby nie rozzłościć spotkanej osoby i mieć święty spokój.

         Osobowość Adrenalinowa zyskuje odwagę i chęć nawiązania kontaktu w trzech bardzo charakterystycznych sytuacjach: 1) gdy jest w towarzystwie „opiekuna” lub osób bardzo dobrze poznanych, 2) gdy jest pod wpływem działania alkoholu 3) gdy jest pod wpływem działania estrogenu, co u kobiet występuje w 14 dniu menstruacyjnym. Osobowość Adrenalinową -  staje się wówczas czarująca, gadatliwa i kokieteryjna, a nierzadko będąc pod wpływem estrogenu, udaje się jej poznać nowego partnera.

      Osobowość Serotoniczna lubi poznawać nowych ludzi, których w pewien sposób się obawia. Tego rodzaju upodobania wynikają z jej zapotrzebowania na adrenalinę. Niekiedy są to osoby, które mają upodobania do stwarzania niebezpiecznych i konfliktowych sytuacji. Jednak, gdy tylko przekona się, co do dobrych intencji poznanej  osoby i znika czynnik stresowy i traci nią zainteresowanie.  

       Osobowość Serotoniczna czasami zachowuje się całkiem odwrotnie. Stara się oczarować osoby, które pod jakimś względem mogą jej pomóc lub zagwarantować bezpieczeństwo. Gdy poznana osoba budzi niepokój lub nie może zaoferować wsparcia, traci nią zainteresowanie. Osobowość Serotoniczna podobnie jak Osobowość Dopaminowa jest zmienna w nastrojach, niestabilna w uczuciach i  trudno ją zrozumieć.

        Osobowość Dopaminowa lubi poznawać nowych ludzi, jednak kiedy już ich pozna, traci nimi zainteresowanie.  Wynika to z potrzeby szukania ciągłych nowości. W rozmowie jest przyjazna, czarująca i życzliwa, a zaraz potem robi się obojętna. Zachowuje się jak małe dziecko, które szybko porzuca nową zabawkę. Ponieważ ma zapotrzebowanie na noradrenalinę, pociągają ja osoby chłodne, zimne i milczące. Takie cechy ma partner, którego sobie wybiera. Stawia sobie wyzwania i stara się oczarować osoby, które pod jakimś względem są niedostępne. Gdy ktoś zaczyna za dużo gadać i okazywać nią zainteresowanie, wówczas traci swój entuzjazm  i zaczyna okazywać znużenie i obojętność. Ten typ charakteru bardzo często mają osoby popularne i wizualnie bardzo atrakcyjne.

Nadmiar i niedobór ciepła

       Osobowość Noradrenalinowa ma kłopoty z oddawaniem ciepła. Śpi na wpół nago, ochładza się zimnymi napojami. Dobrze czuje się w zimnych, wychłodzonych pomieszczeniach, chodzi  w cienkich lub niekompletnych ubraniach. Potrafi wykąpać się w lodowatym morzu, po domu nie omieszka pochodzić sobie nago lub wpół nago, potrafi iść na plażę naturystów.

       Osobowość Adrenalinowa cierpi na brak energii i ma kłopoty z utrzymaniem ciepła. W domu utrzymuje wysoką temperaturę, kąpie się niemal we wrzącej wodzie, nosi grube kapcie i owija się kocem. Po ulicy chodzi grubo ubrana, latem zakłada czapkę, a w nocy śpi w pidżamie. Często pije gorące napoje – np. herbatę.

         Osobowość Serotoniczna podobnie reaguje na temperaturę jak Osobowość Nor-owa.

Przedsiębiorczość

        Osobowość Noradrenalinowa potrafi na okrągło pracować i wciąż opowiadać o swojej pracy. Ma tyle rzeczy do wykonania, że układa sobie harmonogram zajęć. Z entuzjazmem i pewnością siebie przystępuje do działań, które sama sobie narzuca. Charakterystyczny element jej wyglądu – to podwinięte rękawy. W swoim fachu jest ekspertem i fachowcem. W ramach pomagania innym ludziom jest specjalistą w udzielaniu porad. Często odgrywa rolę nauczyciela. 

         Z drugiej strony sama nie znosi być pouczana i poprawiana. Woli podejmować i realizować własne plany i  decyzje, które narzuca innym. Stąd określa się ją mianem despoty. Lubi mieć pełno spraw „na głowie”. Gdy nie może lub nie potrafi narzucić innym swojej woli, wówczas sama zaczyna wykonać swoje zadania. Cechą charakterystyczną Osobowości Noradrenalinowej i Dopaminowej jest poczucie własnej doskonałości i nadmierna pewność siebie. Często powtarza: „Nie ma problemu, ja to załatwię”, „to błahostka”, „To dla mnie pestka”

       Osobowość Noradrenalinowa nieustannie eksperymentuje, poszukuje nowych rozwiązań i dokonuje zmian. Nie potrafi wykonywać monotonnych, powtarzających się czynności. Jeżeli ktoś ją do tego przymusi robi się senna lub popada w depresję. Ceni sobie wszystko co jest „nieznane” i „nie odkryte” Lubi wdrażać nowe technologie, budować nietypowe konstrukcje, rozbudowywać dom lub firmę, w której pracuje. 

     Nie znosi schematów i przepisów porządkowych. Z tego powodu często uchodzi za osobę niepokorną i niezdyscyplinowaną. Ponieważ nie odczuwa strachu, nie boi się łamać przypisów prawnych. Gdy  jest bezrobotna lub czuje się ograniczona z powodu kryzysu gospodarczego potrafi rzucić się „w nieznane” i wyjechać nawet do bardzo odległego kraju.

         Osobowość Adrenalinowa szybciej się męczy i szybciej porzuca zamierzony cel. Jeżeli jest zmuszona budować dom, urządzać mieszkanie lub rozbudowywać interes, to wiele rzeczy zaczyna i nie kończy. Nie ukończone budowy, nie otynkowane budynki, zagracone mieszkania lub podwórka to sprawa osób, które mają Osobowość Adrenalinową. Wykonuje perfekcyjnie jedynie takie obowiązki, które wymagają krótkiego czasu  i niewielkiego nakładu energii. 

        Po wyczerpaniu się zasobów energetycznych Osobowość Adrenalinowa odchodzi, w pracy robi uniki, w sporach robi się agresywna. Potocznie nazywa się ją leniem. W obronie ma zwyczaj krzyczeć: „Wszystko musi być na mojej głowie”. Po przyjściu do domu nie życzy sobie, aby dalej rozmawiać o pracy.

        Cechą charakterystyczną Osobowości Adrenalinowej jest poczucie własnej niedoskonałości i braku pewności siebie. Często w myślach sobie powtarza: „Jestem za słaba”, „Jestem zbyt chora”, „Nie dam rady”, „To przekracza moje możliwości”. Stając przed koniecznością wykonania jakiegoś zadania, od razu zaczyna szukać pomocy i wsparcia u swojego opiekuna, rodzica lub w współmałżonka. 

      Nie podejmuje się wykonania wielu działań, ponieważ nie wierzy w możliwość ich wykonania.  Jej brak pewności siebie uwidacznia się podczas przekazywania banalnych spostrzeżeń, które formułowane są w formie pytania. Przykładowo mówi: „Ale dzisiaj jest ładna pogoda, prawda?”, „Dobra jest ta szynka, no nie”, „Ale Kowalscy mają na podwórku bałagan, nie sądzisz?”.

       Gdy znajdzie się w nowej, niecodziennej sytuacji i musi podjąć nową decyzję, ma zwyczaj mówić: „musimy poczekać na szefa”, „Nie jestem do tego upoważniona”, „Nie podlega to kompetencji tego urzędu (wydziału)”. Jest sumiennym, zdyscyplinowanym pracownikiem, który zna na pamięć instrukcję i regulamin firmy. Poszczególne punkty potrafi wyuczyć się na pamięć i recytować innym pracownikom. 

      Nigdy nie planuje awansowania ani nie podważa stanowiska swojego przełożonego. Wspinanie się w „górę” przekracza jej energetyczne możliwości”. Ciepła posadka obok biurka szefa całkowicie zaspokaja jej życiowe aspiracje. Dlatego też budzi zaufanie u swoich przełożonych, którzy nie boją się jej awansować.

Osobowość Adrenalinowa potrafi godzinami robić jedną i tą samą czynność. Monotonia wykonywanych ruchów i kontakt z przedmiotami martwymi odpręża ją i daje poczucie bezpieczeństwa. 

      Z drugiej strony ogarnia ją szał i panika, jeśli musi coś zrobić niezgodnie z ustalonym szablonem. Ceni sobie stabilność i niezmienną sytuację. Ma naturę konserwatysty. Gdy zajmuje kierownicze stanowisko, hamuje działania innowacyjne innych ludzi. Nowe decyzje i wszelkie zmiany pozostawia swoim przełożonym.  

       Gdy przełożony potrzebuje oddalić się od firmy, może spokojnie pozostawić jej swoje obowiązki w przekonaniu, że nie będzie dokonywała nie kontrolowanych zmian. W sytuacji, gdy jest przymuszona do wykonania jakiejś nowej czynności, w której trzeba namierzać i celować, wówczas drżą jej ręce. Nie potrafi przemawiać bez kartki. W rozmowie, gdy po raz pierwszy układa nowe zdanie, zdarza się, że zaczyna się jąkać.

Wypoczynek

      Osobowość Noradrenalinowa relaksuje się oglądając w telewizji programy popularno – naukowe typu Discovery. Lubi też kryminały, horrory i dobrą sensację. Pisze książki, pamiętniki, rysuje maluje, tworzy różnego rodzaju dzieła artystyczne. Dużo podróżuje, odwiedza znajomych i przemieszcza się. Lubi zwiedzać nowe miejsca. Chodzi na zabawy, koncerty i dyskoteki.

        Osobowość Adrenalinowa boi się nowych bodźców i wszelkich zmian w swoim otoczeniu. Na wakacje ciągle jeździ w to samo miejsce. Potrafi pojechać do kurortu wypoczynkowego odległego nawet o 2000 kim pod warunkiem, że już tam była. Uwielbia godzinami wylegiwać się na plaży, na okrągło oglądać telewizję lub godzinami siedzieć przy książce, gazecie czy komputerze. Relaksuje się przy oglądaniu filmów familijnych, czy seriali telewizyjnych. Uważa, że umiejętność wypoczynku i odcinania od dynamicznego świata zewnętrznego, to recepta na szczęśliwe życie i dobre samopoczucie.

       Czas wolny spędza tylko ze swoim partnerem, opiekunem, którego kurczowo się trzyma. Lubi siedzieć w domu, jest prawdziwym domatorem. Nikogo nie odwiedza i nikogo do siebie nie zaprasza. W weekendy ma zwyczaj siedzieć w domu. Przybyły gość czuje się w jej domu nieswojo, niemile widziany, więc szybko odchodzi. Relaks i odpoczynek pozwala jej odzyskać zasoby energetyczne, których jej tak brakuje. 

      Zgadza się na wyjścia do kina, restauracji czy też na zwykły spacer, ale tylko ze stałym partnerem, który jest jej opiekunem. Nie znosi zbiorowych wyjść do kina czy kawiarni. Panujący ruch i dynamizm podczas takich „zbiorówek”, przeraża ją i męczy.  Z tego samego powodu unika chodzenia na dyskoteki, festyny i koncerty.

Stosunek do pieniędzy

    Osobowość Noradrenalinowa zarabia pieniądze, aby móc pozy-skać względy drugiego człowieka. Przeznacza je na rozrywki i wygody, które stara się mu zaoferować lub prezenty. Jeżeli kupuje coś luksusowe-go to tylko po to, aby kogoś do siebie przyciągnąć lub zaprosić. np. sa-mochód, domek wczasowy. 

       Nie stresuje ją życie na krawędzi ubóstwa, nie przejmuje się, gdy mało zarabia. Najważniejsza jest dla niej praca, która pozwala się jej „wypalić” . Ponieważ nie obawia się biedy i oszustwa przy kupowaniu towaru, nie zwraca uwagi na cenę. Przy kasie nie bierze też paragonu. Nie wie, co ile kosztuje. Podczas zakupu nie targuje się. Niekiedy cieszy się, że pozwoliła sprzedawcy zarobić. 

       Dla Osobowości Noradrenalinowej pieniądze oznaczają przede wszystkim rozryw-kę, imprezowanie, podróżowanie i miłe spędzanie czasu. Ta przypadłość powoduje, że niekiedy nie potrafi ich odłożyć. Gdy dorobi się bogactwa, jest jej przykro i ma wyrzuty sumienia, że inni ludzie tego nie doświadczają. Lubi dawać hojne prezenty, stara się zrobić wszystko, aby prezent sprawił dużą przyjemność. Potrafi pożyczyć bliskiej osobie pieniądze i celowo o nich zapomnieć.

        Osobowość Adrenalinowa, gdy jest biedna, bez przerwy myśli tylko o tym ,jak zaoszczędzić. Opowiadając i rozmyślając o swoich fi-finansowych kłopotach, wyzwala w organizmie wyrzut adrenaliny. Zna ceny wszystkich towarów, wie kto ma drożej, a kto ma taniej. Kupując prezent dla najbliższej osoby, wybiera towar tańszy. 

    Ponieważ ma trudności wczuwania się w potrzeby innych ludzi, kupuje prezent całkowicie nieprzydatny.  W pogodni za  tańszym towarem potrafi przebiec połowę miasta.  Bez przerwy liczy, przelicza i kalkuluje.  Szuka towarów najtańszych lub bardzo drogich i ekskluzywnych. Najlepiej takich,  które nie sprawiają problemu lub szokują otoczenie. Widząc na ulicy żebrzącego człowieka, nie wierzy w jego ubóstwo Twierdzi, że jest to oszust lub pijak, który tylko udaje biednego i usiłuje wyłudzić pieniądze. Osobowość Adrenalinowa, kierując się instynktem przetrwania, jest po prostu chytra.

          Gdy Osobowość Adrenalinowa jest bogata, nieustannie myśli tyl-ko o tym, jak pomnożyć swój majątek,  rozbudować firmę, powiększyć kapitał lub uchronić się przed złodziejami. W jej organizmie wyzwalana się adrenalina, gdy czuje lęk przed utratą swojego lub  widzi osoby bo-gatsze od niej. 

         Z drugiej strony, gromadzenie na koncie oszczędności, powiększanie bogactwa lub zdobywanie zwykłych, małych przedmiotów, wyzwala w jej mózgu serotoninę, która łagodzi skutki adrenalinowego stresu i daje uczucie euforii, szczęścia i dobrostanu. Osobowość Adrena-linowa odczuwa satysfakcję, gdy patrzy na swoją pokonaną konkurencję  lub ubogich krewnych.

        Innym sposobem podnoszenia w swoim organizmie adrenaliny jest nadmierna rozrzutność. Osobowość Adrenalinowa a szczególnie serotonina, lub zaciągać długi, bierze ryzykowne kredyty, wydaje wszystkie pieniądze w sklepie, uprawia zgubny hazard, pożycza pieniądze i nie oddaje.  

Motoryzacja

        Osobowość Noradrenalinowa wspaniale prowadzi samochód. Wykorzystuje do tego swój testosteron, który rejestruje figury wypukłe. Jest to konieczne przy wykonywaniu zakrętów i łuków podczas parkowania. Lubi jazdę szybką i zdecydowaną. Z tego powodu dostaje liczne mandaty, a przez innych postrzegana jest jako pirat drogowy. Gdy jest zmuszona prowadzić samochód wolno i leniwie – przykładowo jadąc w korku – wówczas robi się senna, znużona i dokonuje stłuczek.

      Osobowość Adrenalinowa fatalnie prowadzi samochód. Można ją bardzo łatwo rozpoznać po sposobie prowadzenia samochodu. Prowadzi samochód jednostajnie i monotonnie. Nie trzyma się środka pasa, ma kłopoty z parkowaniem samochodu, często ulega wypadkom. Wykonuje ruchy niezdecydowane, chaotyczne. Przy dużym natężeniu ruchu czuje się niepewnie i ogarnia ją lek. Ponieważ często nosi okulary, nie potrafi podejmować szybkich decyzji. Kurczowe trzymacie kierownicy w jej górnej części i przyklejanie oczu do przedniej szyby samochodu, to typowa postawa Adrenalinowca. 

     Pomimo tych wszystkich osobowość Adrenalinowa wad prowadzi samochód powoli, ostrożnie i bezpiecznie. Oceniana jest jako rozsądny, zrównoważony kierowca, który przestrzega przepisy ruchu drogowego. Potrafi kurczowo trzymać się prawego pasa ruchu lub jechać bez przerwy za ciężarowym samochodem. 

     Gdy w chwilach nudy, monotonii decyduje się na szybką, szaleńczą jazdę, ginie w wypadku. Ponieważ jest egocentrykiem, skupia swoją uwagę jedynie na własnym samochodzie i własnym bezpieczeństwie, nie dostrzega innych użytkowników drogi. Blokuje przejazd, zajeżdża drogę, spowalnia ruch kolumny, parkując blokuje wyjazd z bramy lub zajmuje dwa miejsca postojowe.

      Będąc pasażerem, otwarcie przyznaje, że boi się szybkiej jazdy i co chwilę rzuca w kierunku kierowcy swoje uwagi. Gdy Osobowość Adrenalinowa widzi wyprzedzający, szybki samochód, przerażona krzyczy: „Jedzie jak pirat”. Osobowość Nor-owa, której zablokowano przejazd także krzyczy - tylko zupełnie co innego: „Zjeżdżaj niedorajdo z drogi...” lub „Niedzielny kierowca!, zaraz zaśnie za tą kierownicą”.

     Osobowość Serotoniczna ma w organizmie podwyższony  poziom uspakajającej serotoniny, toteż nie odczuwa naturalnego strachu. Aby wyrwać się z tego uśpienia, ceni sobie ekstremalną, niebezpieczną jazdę. Nierzadko jest to jazda na pograniczu życia i śmierci. Swoim sposobem prowadzenia samochodu wprowadza w przerażenie innych uczestników drogi. Przykładowo, wyprzedza samochód na zakręcie lub wyprzedza inny samochód, spychając jednocześnie na pobocze jadące z naprzeciwka samochody.

Sporty

      Osobowość Noradrenalinowa, jeżeli nie cierpi na otyłość uprawia sporty.   Woli  sporty,  w których  zawarty  jest  element rywalizacji z innymi osobnikami oraz występuje element przynależności do grupy lub drużyny. Uprawia sporty, w których ruchy są namierzane i celowanie np. piłka nożna.

Osobowość Adrenalinowa nie lubi uprawiać sportów i stara się unikać wszelkich wysiłków, które pozbawiają ją energii, której i tak ma niedużo.

       Osobowość Serotoniczna lubi uprawiać sporty ekstremalne, niebezpieczne, które narażają jej ciało na uraz, okaleczenie i ból, czyli takie, które podnoszą poziom adrenaliny. W czasie sportowych wyczynów lubi mieć za przeciwnika zjawiska przyrodnicze, które nie wyzwalają stresu społecznego. Wówczas cała uwaga ćwiczącego skupia się własnym ciele w którym podnosi się poziom Adrenaliny.  Np. Jest to na przykład walka z wodą, ze zboczem górskim, skałą, wiatrem, wysokością, dziką zwierzyną.

Wizualne zakochiwanie się

Osobowość Noradrenalinowa dzięki specyficznemu systemowi nerwowemu reaguje skutecznie na bodźce długie, jednolite i monotonne. Poszukuje jako partnera osobę statyczną, bierną i powściągliwą – czyli taką, która ma Osobowość Adrenalinową. Tego rodzaju partner swoją powściągliwością, małomównością i chłodnym wyrazem twarzy podnosi  w organizmie poziom  noradrenaliny.  Jednocześnie  zwiększa się ciśnienie krwi,  przyśpiesza bicie serca, następuje przyjemna stymulacja całego systemu nerwowego.  Widok takich osób inspiruje i dodaje energii. Liczy się szczupła, smukła sylwetka, długie nogi, dziecinna buzia, małe pośladki oraz delikatne i subtelne ruchy. Najlepiej, jak jest to osoba niska, bardzo młoda lub bardzo młodo wyglądająca. Nie przeszkadza jej, jak kobieta ma małe piersi lub brakuje jej talii. (W skrajnych, patologicznych przypadkach Osobowość Nor-owa zostaje pedofilem).

Gdy kobieta ma Osobowość Adrenalinową, czuje się komfortowo przy  partnerze starszym, wyższym, silnym i dorze zbudowanym. Idąc przy jego boku zatłoczoną ulicą, głośno śmieje się i żywo rozmawia. Nie może uwierzyć, że idzie obok tak wysokiego drągala i czuje się tak bardzo bezpieczna. Oto świat, którego tak się bała i lękała, teraz jest taki piękny i otwarty.

Osobowość Adrenalinowa przy wyborze partnera zwraca uwagę na pewne szczególne cechy wyglądu. Pod wpływem estrogenu ma upodobania do kwadratowych, kanciastych twarzy (bodziec adrenalinowy) oraz płaskich, a nawet lekko wklęsłych powierzchni (bodziec spokoju). Kontrastowe zestawienie tych dwóch figur, daje jej poczucie przyjemności i seksualnie podnieca.

Gdy mężczyzna ma Osobowość Adrenalinową, czuje się komfortowo przy partnerce starszej, dobrze zbudowanej, z dużymi piersiami. Widok takiej kobiety daje mu poczucie bezpieczeństwa, spokoju i uwalnia z adrenalinowego stresu. Dzięki temu może seksualnie się odblokowoać, a nawet uaktywnić.

Osobowość Dopaminowa, mając nadwyżkę dopaminy, cierpi na niedobór noradrenaliny. Toteż lubi, gdy partner jest nieosiągalny i trudny do zdobycia, a jednocześnie daje nadzieję na zbliżenie. Liczy się różnorodność i zmiana nastrojów. Przyciąganie musi przeplatać się z odpychaniem. Ponieważ warunek ten jest trudny do spełnienia, Osobowość Dopaminowa ma kłopoty ze zbudowaniem trwałego związku.  Często zmienia partnerów, „łamie im serce”, nie potrafi przywiązać się do jednej osoby. Interesuje się tylko tymi partnerami, którzy ją lekceważą i odrzucają. Z drugiej strony rezygnuje z partnerów, którzy za bardzo się nią interesują. W ten prosty sposób unika zawierania znajomości z Osobowością Nor-ową i skłania się ku znajomości z osobą o charakterze adrenalinowym.

Wybór stosownego partnera

Osobowość Noradrenalinowa  cierpi na dokuczliwy nadmiar energii, która wyzwala potrzebę działania, pokonywania przeszkód i rozwiązywania trudnych zadań.  Daje to impuls do koncentrowania uwagi nie tylko na swoich problemach, ale także problemach i potrzebach drugiego człowieka. Przeważnie jest to człowiek bezradny, zagubiony i potrzebujacy wsparcia. O kim tu mówimy ? – oczywiście o Osobowości Adrenalinowej. Osoba taka jest idealnym kandydatem na partnera, ponieważ nie ma zwyczaju odmawiać i rezygnować z oferowanej pomocy. Przeciwnie - narzucanie się i nadmierna służalczość partnera wyzwala w niej radość a nawet euforię. Z kolei dla Osobowości Nor-owej możliwość wejścia w świat innej osoby jest szansą na uzyskanie większego dostępu do wrażeń i bodźców, które wypalą szkodliwe energetyczne nadwyżki. Swojego „wypalacza” energii Osobowość Noradrenalinowa pozyskuje oferując nie tylko pomoc, ale i finansowe wsparcie. Dawanie i pomaganie to dla niej czysta przyjemność. Gdy upatrzony partner okazuje się biedny, niezaradny i jednoczesnie świeci w jej kierunku oczami - Osobowość Nor-owa dostaje z radości szału. Oto znalazł się „kotoś”, komu może udowodnić jak bardzo jest przydatna.

Osobowość Noradrenalinowa  pod wpływem nadmiaru rozpierającej energii pierwsza podchodzi i zagaduje. Układa plany działania, uczy się i studiuje sztuki podrywania. Najlepiej się realizuje, gdy potrafi kogoś oczarować i zaszokować. Poza tym, udzielając wsparcia, ma okazję przypodobać się  i nawiązać bliższą znajmość. Za poniesiony trud i poświęcenie odmawia przyjęcia pieniędzy. Bardziej oczekuje przyjaźni i miłości, a w przypadku płci przeciwnej - po prostu trwałego związku lub namiętnego seksu.

          Niestety, w związkach stałych taka nadopiekuńczość sprawia, że Osobowość Adrenalinowa nigdy nie może się usamodzielnić i zawsze pozostaje bojaźliwie nastawiona do świata. Z kolei Osobowość Noradrenalinowa, będąc „wiecznym przywódcą”, nie ma możliwości nauczyć się pokory i strachu, jaki wyzwala rządzący kierownik lub dyktator. To wzajemne zazębianie się charakterów sprawia, że każda ze stron nie ma możliwości zmiany swojego charakteru. Oboje stają się więźniami samego siebie. Z drugiej strony owo zazębianie gwarantuje trwałość związku i bezpieczeństwo dla dzieci. Gdy jedna ze stron, usiłuje zmienić swoją osobowość, od razu pojawiają się konflikty.

Osobowość Adrenalinowa nigdy pierwsza nie podrywa i nie zaczepia. Raczej stara się uwodzić. Wykorzystuje w tym celu swój wygląd i elegancki ubiór. Wykona przelotne spojrzenie i czeka, aż następny ruch wykona partner. Żeby się do niej zbliżyć, najlepiej poczekać, aż znajdzie się w towarzystwie koleżanki czy kolegi. Do nawiązania kontaktu można wykorzystać miejsca publiczne o dużym poczuciu bezpieczeństwa. Osobowość Adrenalinowa często przebywa pod wpływem adrenaliny, więc potrzebuje trochę więcej czasu, aby przekonać się do pokojowych i przyjacielskich intencji nowopoznanego partnera. Nowy partner, aby pozyskać zaufanie, musi się dużo starać i okazywać swoje poświęcenie. Musi udzielać pomocy, dawać  prezenty, demonstrować swoją gotowość do poświęceń i udowodnić, że nie ma złych zamiarów i szanuje neutralność partnera.

Osobowość Adrenalinowa przy wyborze partnera zwraca uwagę na jego zaradność, przedsiębiorczość i status materialny. Ponieważ ciągle przebywa pod wpływem stresującej adrenaliny, oczekuje od partnera osłon fizycznych i finansowych. Uzyskane poczucie bezpieczeństwa wyzwala serotoninę, która hamuje skutki stresu i przynosi ukojenie i poczucie  dobrostanu. Osobowość Adrenalinowa lubi czuć się jak małe dziecko, które posiada swojego silnego i zaufanego opiekuna. Dotyczy do szczególnie kobiet, które czują się dobrze i komfortowo, gdy „prowadzone są za rękę” lub jak damy obwożone samochodem.

„Adrenalinowe” kobiety  mają specyficzny sposób szukania partnera. Celowo udają niezaradne i bezbronne. Potrafią oczarować go  jednym banalnym zdaniem: „Nie wie pan, który przycisk windy mam nacisnąć?”, „Przepraszam, co mam zrobić, aby wycofać samochód?”, „Halo! Niech mi pan podpowie, gdzie ja mogę kupić śrubkę?”.  Jeżeli partner nie zareaguje pozytywnie na tego rodzaju sygnały, uchyli się przed wysiłkiem i pomocą – kobieta od razu umieszcza go na liście spalonych.

Osobowość Dopaminowa nie lubi łatwych partnerów. Narzucanie się i nadmierna gadatliwość wypala w niej chęć utrzymania związku. Co jakiś czas, aby zachować sprawność umysłową i seksualną, musi otrzymywać miłosnego kosza. Gdy zbyt długo okazuje się jej szczerość, wierność i przywiązanie, Osobowość Nor-nowa zaczyna tęsknić za rozwiązaniem i niestabilną sytuacją. W poszukiwaniu nowych doznań rozgląda się za czymś nieuchwytnym, ulotnym i trudnym do zdobycia. Szybko rezygnuje z partnera, który jest na jego każde skinięcie palce i daje się łatwo zapędzić do łóżka.  Dotyczy to szczególnie mężczyzn, którzy po rozładowaniu seksualnym, mają obniżony poziom testosteronu. Staja się obojętni i znużeni, a nawet agresywni. Ich stres niedoboru z łatwością zamienia się na stres nadmiaru wrażeń. Mężczyzna robi się nerwowy, impulsywny i drażliwy. Jeżeli w tym okresie partnerka będzie się narzucać i naprzykrzać , Osobowość Nor-owa może zrobić awanturę lub po prostu odejść. Zdarza się, że w tym krytycznym momencie podejmuje decyzję o znalezieniu sobie nowej partnerki.

Utrata i pozyskiwanie energii

Osobowość Noradrenalinowa lubi i potrzebuje być wykorzystywana i pozbawiana energii. Dużo rzeczy, które na pozór robi na swój własny użytek, tak naprawdę robi dla innych ludzi. Ponieważ w tej dziedzinie za bardzo przesadza, osoby które korzystają z jej wsparcia, nie zawsze się rewanżują. Co gorsza – osoby o zrównważonej osobowości - przestają zwracać na nią uwagę i tym samym zadają jeszcze większy psychiczny ból. Narzucanie się i nadmierna służalczość powoduje rozdrażnienie. Osobowość Nor-owa  bardzo często chciałaby pomóc, poświęcić się, oddać część swojej energii, ale nauczona przykrymi doświadczeniami, kryje się ze swoimi potrzebami. Jest to jednak ucieczka w ślepą uliczkę. Dławienie w sobie potrzeby pomagania jest dla niej tak samo bolesne, jak brak wzajemności. Jedno i drugie uruchamia siły lewodynamiczne, które są powodem chorób i otyłości. Broniąc się przed samotnością, Osobowość Nor-owa zajmuje się hodowlą roślin, kupuje sobie psa lub inne zwierzę domowe, opiekuje się nie nie swoimi zwierzętami a zdarza się, że adoptuje dziecko lub wyrzeka się własnego macierzyństwa, aby móc poświęcić się wiekszej grupie dzieci.

Z drugiej strony Osobowość Nor-owa  czuje się skrępowana i zmieszana, gdy musi od kogoś otrzymać wsparcie. Jej organizm wyrzuca noradrenalinę, gdy słyszy: „Ja za ciebie zapłacę”, „Ja za ciebie to zrobię” „Zostaw, nie ruszaj, ja to posprzątam”. Osobowość Noradrenalinowa  robi się wówczas skrępowana, zawstydzona, protestuje i odmawia.

Odobowość Adrenalinowa, odczuwając brak energii w organiźmie, lubi otaczać się ludźmi, którzy mogą jej pomóc lub pokierować jej życiem. Gdy spotyka znajomą osobę, zamiast odezwać się; „Co u ciebie słychać?’, jako pierwsza zaczyna opowiadać o swoich problemach. Ma przy tym nadzieję, że wciągnie rozmówcę w poruszany temat i jej problem jakoś sam się rozwiąże. Osobowość Adrenalinowa czuje się zagubiona w swoim życiu i często potrzebuje bezpieczeństwa i stabilizacji. Jej strategią jest pozyskiwanie energii od ludzi, którzy mają tej energii za dużo i uwielbiają się nią dzielić. Wykorzystując swój wdzięk, urok i dyplomację, stara się być inspiracją i natchnieniem do pracy.

Jeżeli Osobowość Adrenalinowa nie wzbudza w partnerze zainteresowania, czuje się niedowartościowania, bezużyteczna i popada w depresję. Właśnie w ten sposób Osobowość Adrenalinowa odczuwa kompleksy. Podobnie czuje się człowiek, który w miejscu publicznym przewrócił się na ziemię i widzi, że nikt nie chce mu pomóc.

Energetyczna i hormonalna  symbioza

Oba przeciwstawne charaktery tworzą razem spójny i harmonijny związek.  Tworzy się układ Dziecko – Rodzic, który jest niczym innym jak symbiozą dwóch połączonych organizmów, które uzyskują obopólną korzyść. Tą korzyścią jest osiągnięta równowaga energetyczna, hormonalna i emocjonalna. Jedna ze stron może pozbyć się nadmiaru energii, a druga może tą energię pozyskać.

Osobowość Noradrenalinowa, angażując się emocjonalnie w udany związek, uzyskuje w mózgu wyrzut dopaminy. Dopamina hamuje działanie stresującej noradrenaliny. W rejonie ciała następuje obniżenie się poziomu cukru, który w procesie glikolizy ulega spaleniu. Gdy Osobowość Noradrenalinowa, zostaje porzucona i traci swojego „wypalacza” energii,  zaczyna bardzo cierpieć. Dokucza jej bolesny nadmiar energii, z którą nie wie co ma zrobić. Gdy przebadano osoby, które popełniły samobójstwo z powodu odejścia partnera, okazało się, że  miały w organizmie obniżony poziom noradrenaliny.

Natomiast Osobowość Adrenalinowa mając kontakt z Osobowością Nor-ową uzyskuje wyrzut serotoniny i może swoją energią zaoszczędzić. Tą energią jest tłuszcz i białko. Radykalne zmniejszenie poziomu serotoniny następuje gdy Osobowość Adrenalinowa traci swojego opiekuna i żywiciela.  „Jak małe dziecko domaga się i żąda dalszej opieki.  Utrata serotoniny powoduje, że czuje się bezradna, osłabiona i pozbawiona energii. Gdy przebadano osoby, które popełniły samobójstwo z powodu odejścia swojego partnera, okazało się, że  miały w mózgu obniżony poziom serotoniny. Podobne stany emocjonalne miewają ludzie, którym dokuczają fobie i stany łękowe lub przejadają się pod wpływem strachu.

Układ kierowcaca i pasażer

Obopólną wymianę energii najwyraźniej widać po sposobie korzystania z samochodu. Osobowość Noradrenalinowa jak i dopaminowa siedzi dumnie na miejscu kierowcy i swobodnie prowadzi samochód. Trzyma kierownicę jedną  ręką  i  żwawo zabawia pasażera rozmową.   W tym czasie Osobowość Adrenalinowa siedzi wygodnie sobie na fotelu pasażera, wyciąga do przodu nogi i delektuje się widokiem za oknem. Z uwagą wysłuchuje też swojego rozmówcy. Od czasu do czasu ukradkiem na niego zerka i zachwyca się jego dynamicznym wyrazem twarzy.  Nierzadko do podglądania wykorzystuje słoneczne okulary.

W przypadku ludzi młodych wspólna jazda samochodem jest elementem seksualnej gry. Kobieta z zachwytem i przerażeniem patrzy jak partner szarżuje i pędzi samochodem. Długa, dynamiczna jazda jeszcze bardziej nasila zawrót głowy. Wyzwolona adrenalina i uwolniony estrogen wytwarzają silne napięcie seksualne, które potem tak łatwo przychodzi rozładować na leśnym parkingu.

Inaczej wygląda podróż, gdy za kierownicą siada mężczyzn, który ma Osobowość Adrenaliną.  Kobieta, która ma Osobowość Nor-ową czuje się dziwnie lub jest nieco  zażenowana, gdy ten ustawia się samochodem za autobusem lub traktorem i bezpiecznie podąża do przodu.

W dobrze dobranych małżeństwach pasażer i kierowca potrafią zamieniać się rolami. Gdy Osobowość Noradrenalinowa poczuje się zmęczona, pozwala Osobowości Adrenalinowej poprowadzić samochód. Następuje to w momencie, gdy pasażer czuje się mocno wypoczęty i rozpiera go energia. W życiu osobistym wygląda to podobnie. Osobowość Adrenalinowa decyduje o sposobie zdobywania pieniędzy, o miejscu spędzania wakacji, o większych domowych inwestycjach itp. Jednocześnie upewnia się, że ona także ma władzę i może od czasu do czasu decydować o losach domu. Im bardziej harmonijnie i bezkonfliktowo przebiega zamiana siedzeń, tym bardziej partnerzy są do siebie energetycznie dopasowani. Problem powstaje, gdy oboje zbyt często zaczynają się kłócić, kto ma prowadzić samochód, a kto odpoczywać. Oznacza to, że partnerzy mają te same charaktery i są energetycznie do siebie niedopasowani. Zażarte kłótnie pojawiają się we wszystkich dziedzinach rodzinnego życia. Najczęściej przedmiotem konfliktów jest podział obowiązków.

Wybór stosownego partnera inaczej przebiega u osób, które mają osobowość zrównoważoną. Osobowość zrównoważona najlepiej czuje się w towarzystwie osobowości zrównoważonej.  Zazębianie się charakterów pokazano na poniższym diagramie. Diagram Osobowość Adrenalinowej jest odwrócony do góry nogami.

Symbioza podczas kłotni

W chwilach nudy i ogólnej depresji obie osobowości lubią nawzajem siebie stresować. Osobowość Adrenalinowa swoją pasywną i powściągliwą postawą wyzwala u swojego partnera noradrenalinę, natomiast Osobowość Nor-owa swoim porywczym i gwałtownym zachowaniem wyzwala u partnera adrenalinę. Dochodzi do awantury i sprzeczki, w której  obie strony pozbywają się swoich zasobów energetycznych. Osobowość Adrenalinowa w obronie krzyczy: „Daj mi święty spokój”, „Nie chce mi się z tobą gadać”, „Wszystkiego się czepiasz”, „Ciągle coś ode mnie chcesz”. Osobowość Nor-nowa zupełnie inne rzuca oskarżenia: „Ty na nic nie masz ochoty”, „Ty ciągle jesteś zmęczona”

Czynnikiem stresującym są pomysły i zaplanowane zdania, które Osobowość Noradrenalinowa od czasu do czasu wymyśla. Działania te wprowadzają chaos, dynamizm, niebezpieczeństwo. Gdy wyzwolony strach jest słabszy, słowa te brzmią nieco łagodniej; „Gdzie ty mnie prowadzisz?”, „Możesz mi powiedzieć gdzie my jedziemy?”, „Co ty kombinujesz? „Co ty mi robisz?!”, „Czy ty po prostu nie możesz usiąść i nic nie robić?”.

Osobowość Noradrenalinowa w swoim gniewie stosuje zupełnie inne słowa: „Czemu się nie odzywasz?”. „Czemu na nic nie masz ochoty?”, „Ciągle jesteś zmęczona”, „Możesz mi powiedzieć, czemu nie chcesz tam jechać?”, „Mam dość siedzenia w domu”.

Energetyczny mezalians

Osobowość Noradrenalinowa nie pasuje do Osobowości Noradrenalinowej. Partnerzy nie potrafią porozumieć się już przy zawieraniu znajomości. Każda ze stron jest bardzo dynamiczna, gadatliwa, narzuca swój własny temat rozmowy. Obie strony nawzajem sobie przerywają, nie dopuszczają siebie do głosu i usiłują wdrożyć swój własny plan spędzania wolnego czasu.

Związek taki można przyrównać do dwóch strumieni energii, które z impetem uderzają w siebie i nie mogą dość do miejsca swego przeznaczenia.  Do konfliktu dochodzi nawet podczas współżycia seksualnego, kiedy kobieta ma ochotę na stymulację łechtaczki. Ostentacyjne narzucanie się i nadskakiwanie obu stron sprawia, że żadna ze stron nie może się podniecić. Ponieważ nikt nie robi uników i nie odgrywa roli „uciekającego zająca”, następuje obniżenie poziomu noradrenaliny i spadek zainteresowania seksem. U mężczyzny uwidacznia się to w sposób szczególny – noradrenalina zatrzymuje krew w członku, a więc mężczyzna nie może uzyskać erekcji.

W stałym związku konflikt ma zupełnie inne podłoże. W chwilach nadmiaru energetycznego, każda ze stron chce pomagać i wspierać. Dochodzi do kłótni,  kto ma rządzić i kto ma decydować. Przykładowo, w niedzielne popołudnie w domu gotowane są dwa odrębne obiady. Nikt nie chce ustąpić i każdy krzyczy: „Zostaw to mnie, nie wtrącaj się”, „Możesz opuścić kuchnię”’ „Powiedziałam ci, że ja to zrobię”. „Nie mogę na to patrzeć. Zrobimy to po mojemu”. Toczy się walka o to, kto ma być kierowcą. Brakuje chętnego do bycia pasażerem. Na skutek zapalczywej pracy ich gospodarstwo domowe jest bogate i przypomina imperium ,a dzieci obarczane są dodatkowymi lekcjami, szkoleniami i kółkami zainteresowań.

Osobowość Adrenalinowa zupełnie nie pasuje do Osobowości Adrenalinowej. Ten niekorzystny układ zaczyna szwankować także już na początku znajomości. Każda ze stron ogranicza swoje działania i nie wykazuje aktywności na rzecz zawarcia lub umacniania związku. Gdy rozpoczyna się „walka na milczenie”, żadna ze stron nie chce ustąpić. W rezultacie nowa znajomość nie rozwija się i zanika, natomiast stara definitywnie upada. Upada, ponieważ związek  przypomina samochód, w którym  każdy chce być pasażerem, a nikt nie chce być kierowcą. Nie ma komu rządzić, decydować i podejmować decyzji. Dochodzi do kłótni i sporów.

W związkach stałych rozgrywa się wieczny spór o podział obowiązków lub o wycenę wykonanej pracy. Co chwilę słychać: „Dlaczego ja mam to robić..., a może ty to zrobisz?” W rodzinie panuje niepokój i umiarkowany strach. Jednocześnie brakuje romantycznych doznań i sentymentalnych uniesień. Brak przedsiębiorczości powoduje, że gospodarstwo domowe podupada, a członkowie rodziny zaniedbują swój wygląd. Status materialny takiej rodziny jest średni lub niski. Nierzadko muszą wynajmować mieszkanie lub jeden z małżonków mieszka u jednego z rodziców.  Małżonkowie nie posiadają samochodu lub jeżdżą starym gratem.  Dom jest skromnie wyposażony, brakuje podstawowych rzeczy. Nierzadko jeden z małżonków, aby uwolnić się z adrenalinowego stresu popada w alkoholizm. Są przypadki, że oboje piją. Dzieci wychowują się same, unikają szkoły, wkraczają na drogę przestępczą. Zdarza się, że jedno z dzieci popada w otyłość. Tyje pod wpływem braku miłości lub pod wpływem ciągłego życia w strachu.

Gdy Osobowość Adrenalinowa jest bogata a partner okazuje się biedy i niezaradny jej organizm wyrzuca adrenalinę. Pod wpływem tego wojowniczego hormonu Osobowość Adrenalinowa wrogo i pogardliwie traktuje swojego partnera. Z uwagi na swój większy majątek, nie chce wziąć z nim ślubu lub przed ślubem robi intercyzę. W związku małżeńskim nie wytrzymuje tej stresującej sytuacji i odchodzi od swojego współmałżonka. Sprzyja temu pojawienie się nowego, bogatego partnera. Takim okrutnym odejściem zadaje swojemu partnerowi silny, psychiczny ból, o i ile ten był w niej mocno zakochany.

Konflikt charakterów uwidacznia się także podczas współżycia seksualnego.  Serotonina, jako hormon zwycięstwa i sukcesu wyzwala się nie tylko,  gdy człowiek uwalnia się z adrerenalinowego stresu, ale także i wtedy, gdy kobieta pod wpływem podniecenia seksualnego osiąga w rejonie narządów wewnętrznych orgazm. Partner, który regularnie nie zaspakaja swojej partnerki, powoduje, że kobieta żyje w ciągłym strachu i niepewności. Staje się drażliwa, nerwowa i nieprzyjazna. Podczas kłótni wykorzystuje to, aby z mężczyzny szydzić i żartować. Jednocześnie pogarsza się jej stan zdrowia.  Ośmieszony mężczyzna z czasem popada w kompleksy, zamyka się w sobie, a nawet ucieka. W chwili napięcia seksualnego, aby zademonstrować swoją męskość, robi na cały dom awanturę. Taka sytuacja także doprowadza do rozpadu związek.

Upodobania seksualne

Osobowość Noradrenalinowa uwielbia seks, zakochiwanie się, romanse i długie pocałunki w usta. Jeżeli jest kobietą, bardziej przeżywa orgazm zewnętrzny aniżeli wewnętrzny. Noradrenalina napływa do męskiego członka i kobiecej łechtaczki i uczestniczy w skórczach podczas orgazmu. Ponieważ testosteron wypiera estrogen, kobieta, która ma osobowość Noradrenalinową, aby osiągnąc orgazm w rejonie pochwy, nierzadko musi uprzednio osiągnać orgazm w rejonie łechtaczki. Jeśli chodzi o całokształt, to Osobowość Nor-owa ma  wygurowane potrzeby seksualne. W okresie młodzieńczym ma duże potrzeby seksualne i aby uwolnić się z napięcia seksualnego, zmuszona jest się onanizmować. Potrafi zrobić to nawet kilka razy dziennie. Trzyma w domu filmy i zdjęcia erotyczne, a nierzadko zakupuje wibrator. Spragniona  silnych wrażeń jest zwolennikiem pornografii, w której jest dużo czerwonych i różowych kolorów. Ponadto widok mokrych i śliskich części ciała stymuluje w jej systemie nerwowym włókna noradrenalinowe, które ma silnie rozbudowane.

Ponieważ podnieca się pod wpływem stresu partnerskiego i społecznego, jest osobą, z którą dla przygody można uprawiać seks w miejscu publicznym. Najczęściej są to pomieszczenia, które wcześniej były mocno zatłoczone. Mowa tu o parkingu, plaży publicznej, sali kinowej, pokoju biurowym, sali lekcyjnej, klatce schodowej, przedziale pociągowym, windzie. Elementem stymulacji jest tutaj „zakazany owoc”, który jest niczym innym, jak noradrenalinowym stresem potępienia i odrzucenia społecznego.

Osobowość Adrenalinowa, jeżeli jest kobietą, bardziej ceni sobie orgazm wewnętrzny, który łatwiej uzyskuje. Jeżeli jest to mężczyzna, wówczas ma mniejsze potrzeby seksualne i obniżony poziom libido.

KOBIETA, która ma Osobowość Adrenalinową jeżeli jest nie rozbudzona seksualnie potrafi całkowicie zrezygnować ze współżycia. Jeżeli jest rozbudzona, bardziej ceni sobie orgazm wewnętrzny – od orgazmu zewnętrznego.  Ceni sobie bodźce średnie i umiarkowane. Od swojego partnera oczekuje delikatności, czułości.  Nie lubi brutalności i zbytniej agresywności. Do uprawiania miłości potrzebuje przytulnego i bezpiecznego miejsca. Ceni sobie intymność i zaufanie. Unika rozmowy na tematy osobiste i  seksualne. Jest przeciwnikiem pornografii i miłości uprawianej w trójkącie. Jeżeli jest pod wpływem estrogenu, przybiera Osobowość Serotoniczną. Można ją wówczas namówić na większe szaleństwa, ale tylko do pewnego stopnia.

MĘŻCZYZNA.  Zupełnie inaczej przedstawia się problem seksualności u mężczyzn, którzy mają Osobowość Adrenalinową. Adrenalina wypiera testosteron, tłumi męskie pożądanie seksualne i całkowicie znosi erekcję. Toteż mężczyzna, posiadając tego rodzaju Osobowość, ma ograniczone potrzeby seksualne. Onanizuje się w ograniczonym zakresie lub wcale, nie rozgląda się i nie ugania za kobietami, nie stresuje go brak przygód. Nie przeszkadza mu, że jest samotny.

KOBIETA, która ma Osobowość Serotoniczną, aby uwolnić się spod wpływu uspokajającej serotoniny, potrzebuje do pobudzenia silnych, zdecydowanych bodźców. Serotonina współdziała z kobiecym hormonem estrogenem, stymuluje nawilżanie pochwy, zaostrza apetyt na seks. Pragnienie silnych doznań wyzwala potrzebę miłości szybkiej i zdecydowanej. Kobieta nie brzydzi się oralnych pieszczot, jest w stanie zaakceptować seksualną perwersję.  Potrafi przyjść na spotkanie w krótkiej spódnicy lub wprost zasygnalizować partnerowi, że ma ochotę na seks. Nie rzadko jest uzależniona od seksu. Potrafi mieć nawet kilku partnerów i długo odbywać stosunek. Zdarza się, że uprawia seks nie w celu uzyskania orgazmu,  ale w celu osiągnięcia jedynie samego pobudzenia emocjonalnego.

Gdy jej stały partner pozbawiony jest męskości, kobieta zaczyna marzyć o utworzeniu miłosnego trójkąta, w którym może obserwować, jak dwóch mężczyzn zajmuje się jej ciałem. Inną erotyczną fantazją jest pragnienie uprawiania seksu z czarnoskórym mężczyzną, z mężczyzną o atletycznej budowie ciała lub mężczyzną obdarzonym dużym przyrodzeniem.

Wierność i zdrada

Osobowość Noradrenalinowa  potrzebuje być zazdrosna, odpychana i zdradzana, toteż jest w stanie przebaczyć zdradę. Wbrew zdrowemu rozsądkowi świadomość, że jej partner zdolny jest do zdrady, bardzo ją inspiruje i podnieca. Gdy złapie swojego partnera na niewierności, obrzuca go moralnymi oskarżeniami typu: „Czemu mnie zraniłeś?”, Mówiłeś, że mnie kochasz”, Jak mogłeś mnie zranić?”, „Przecież wiesz, że nikt ciebie nie kocha, tak jak ja”. Przy rozwodzie z pokorną oddaje mu swój majątek. Wychodzi z założenia, że ta druga strona cierpi tak samo jak ona  a oddane przedmioty traktuje jako pamiątki, które dokumentują ich wspólną przeszłość.

Osobowość Noradrenalinowa nabiera pewności siebie i odzyskuje przewagę, gdy spotyka się z dwoma lub trzeba partnerami naraz. Wówczas znika problem z nadmiarem energii. Ma w sobie tyle miłości, że potrafi ją rozdzielić. Zdarza się też, że pogoń za  „innym” partnerem, traktuje to jako strategiczną sztuczkę, aby pozbyć się nadmiaru energii, która przeszkadza jej w kontaktowaniu się z partnerem, w którym jest zakochana. Jeżeli jest obarczona nadmierną wiernością partnera, zaczyna marzyć o utworzeniu miłosnego trójkąta. Lubi zazdrośnie obserwować, jak jego konkurent zajmuję się jego ukochaną osobą. Reguła ta szczególnie dotyczy Osobowości Dopaminowej. Jednak w przypadku Osobowości Noradrenalinowej są to tylko marzenia, ponieważ sytuacja taka wyzwala zbyt silny stres, który paraliżuje wszelką aktywność.

Problem niewierności znika, gdy Osobowość Dopaminowa jest wizualnie mało atrakcyjna lub długo nie miała partnera ewentualnie ma problemy w nawiązywaniu znajomości. Wówczas kurczowo trzyma się swojego bardziej atrakcyjnego partnera. Pilnuje go, kontroluje i śledzi. Jest jednocześnie wierna i zazdrosna.

Osobowość Adrenalinowa nie toleruje i nie przebacza zdrady. Gdy zostanie oszukana, odczuwa wściekłość i jest agresywna. Czuje się jakby była okradziona, wykorzystana i zdegradowana do niższego stanowiska. Przyłapanego partnera wali po głowie, krzycząc: „To ja tobie gotuję, piorę, pracuję na ciebie,  a ty tak mi się odwdzięczasz!”.  Gdy Osobowość Adrenalinowa jest zdradzoną kobietą, wówczas krzyczy „nie pozwolę, abyś wydawał pieniądze na tą dziwkę”. Gdy w obronie usłyszy słowa: „Ona jest bogata” lub „Ona sama płaci swoje rachunki” momentalnie się wycisza i nie wie, co ma powiedzieć. Osobowość Adrenalinowa opuszcza partnera, gdy jest materialnie niezależna. Przy rozwodzie zażarcie walczy o majątek, nie podejmuje negocjacji, definitywnie zrywa znajomość. Gdy jest materialnie uzależniona, ogarnia ją paniczny lęk.  Usiłuje, jak najdłużej wyciągać należne jej pieniądze.

Osobowość Adrenalinowa uczuciowa jest bardziej stabilna. Nie ma siły, ani energii na spotykanie się z dwoma partnerami naraz. To przerasta jej energetyczne możliwości. Ogranicza się do utrzymywania kontaktu tylko z jednym partnerem. Najczęściej jest to ten partner, który zapewnia jej stabilne, bezpieczne życie, wygodne mieszkanie lub materialny dobrobyt. Osobowość Adrenalinowa porzuca partnera, jeżeli ten wytwarza wokół niej chaos, niestabilną i nie dającą się kontrolować sytuację. Przeważnie jest to partner, który dopuszcza się zdrady, sięga po fizyczną przemoc, trwoni majątek, jest leniwy i nie podejmuje pracy, w nadmiarze pije alkohol.

 Osobowość Adrenalinowa nieustannie pilnuje, kontroluje i zniewala swojego partnera.  Nie pozwala mu nigdzie chodzić, samemu bawić się, rywalizuje z jego koleżankami i kolegami. Przy każdej próbie oddalenia się, ogarnia ją lęk i panika.  Trzyma swojego partnera „na krótkiej smyczy” za pomocy telefonu komórkowego. Co chwilę do niego wydzwania, pyta co robi, z kim jest i kiedy wróci do domu.  W rezultacie tych działań zniewolony partner, aby mieć święty spokój, siedzi przy swoim partnerze jak pies przy budzie.  Tego rodzaju ruchowe ograniczenia, nierzadko wciągają go w otyłość lub nie pozwalają się z niej wydostać. Osobowość Adrenalinowa nie może zrozumieć, że unieruchomienie oznacza cierpienie. W jej mniemaniu brak ruchu oznacza odpoczynek, relaks i możliwość zaoszczędzenia energii. Ten specyficzny sposób pojmowania wysiłku fizycznego uwidacznia się w sposobie traktowania własnego psa. Osobowość Adrenalinowa, wychodząc ze swoim pupilem na spacer do parku lub lasu – trzyma go krótko na smyczy.

Kobieta, która ma Osobowość Adrenalinową, dopuszcza się niewierności jedynie wtedy, gdy ukartowany miłosny romans przebiega gładko, bezkonfliktowo i nie powoduje obniżenia jej statusu materialnego. Scenariusze takich sytuacji są różne. Przykładowo, mąż jest bogaty, zamożny, ale mało męski i nie zapewnia kobiecie rozładowania seksualnego w rejonie narządów wewnętrznych. Wówczas, gdy w okolicy przebywa przystojny, dobrze zbudowany mężczyzna, kobieta wybiera go sobie jako kochanka. Warunkiem powstania takiego związku jest odpowiedni charakter kochanka. Musi to być mężczyzna dojrzały, zaufany, taki który da jej pewność, że nie będzie usiłował zniszczyć jej małżeństwa. Gdy ten zacznie planować utworzenie z nią trwałego związku bez wahania z nim zrywa.

Osobowość Serotoniczna potrafi kochać i być wierna partnerowi, który nie zapewnia jej bytu materialnego. Jeżeli jest to partner, który zaspakaja ją fizycznie, jest w stanie zaakceptować niski standard życia, jaki ten jej oferuje. Co gorsza, potrafi kochać partnera, który jest bardzo biedny, niezaradny, nieobliczalny, zwariowany, roztrwania majątek,  bije ją lub pije alkohol. Wynika to z faktu, że Osobowość Serotoniczna ma w swoim organizmie  wysoki poziom serotoniny i do wzbudzenia potrzebuje silnych i bardzo silnych bodźców, które wyzwolą potrzebną adrenalinę. Patrzenie jak jej dom i małżeństwo dryfuje na krawędzi finansowej przepaści, przyjemnie stymuluje jej system nerwowy. Choć wszyscy wokoło jej to wypominają, Osobowość Serotoniczna godzi się na tego rodzaju ryzyko i nie potrafi zrozumieć własnej reakcji.

Dla Osobowości Serotonicznej ważne jest udane pożycie seksualne. Ceni sobie mocny i perwersyjny seks. Jeżeli jest to kobieta, która w rejonie narządów wewnętrznych nie osiąga orgazmów (pochwa), zaczyna rozglądać się za innymi mężczyznami. O ile potrafi sama poskromić swoje szalejące hormony i  rozładować się w rejonie łechtaczki, o tyle nie zawsze potrafi to zrobić głębiej. Wówczas nie wytrzymuje presji hormonów i ulega pokusie zdrady. Dotyczy to szczególnie kobiet nie zaspakajanych, które mają partnerów drobnej budowy ciała, chorych, zniewieściałych, uległych, pokornych i lękliwych.  Takimi są  najczęściej mężczyźni, którzy mają Osobowość Adrenalinową. Serotoniczna kobieta na kochanka wybiera partnera dobrze zbudowanego i męskiego. Dla dobrego seksu potrafi rozbić nawet związek małżeński. Trzeba przeczytać rozdział o kobiecych nowotworach, aby łatwiej zrozumiesz tego rodzaju, na pozór nie rozsądne zachowanie.

Zakup psa

Mówi się często, że pies podobny jest do swojego właściciela. Tego rodzaju stwierdzenie nie pozbawione jest racji. Zakup określonego psa nierzadko uwarunkowany jest charakterem kupującego. Osobowość Adrenalinowa jeżeli podejmuje decyzję o kupnie psa to wybiera psa dużego, obronnego, czyli takiego, który będzie odstraszał innych ludzi, a jej samej dawał poczucie bezpieczeństwa. Zdarza się, że zakupiony rasowy pies jest traktowany jak finansowa inwestycja. W podobnych celach ludzie bogaci kupują obrazy. Osobowość Noradrenalinowa - przeciwnie - wybiera psa małego, sympatycznego i zabawnego, który swoim wyglądem i zachowaniem będzie na siebie zwracał uwagę i przyciągał innych ludzi. Nie jest to oczywiście regułą. Zdarza się, że i ona kupuje psa dużego, a nawet groźnego. Jednak jest to uwarunkowane potrzebą silnych bodźców lub potrzebą nawiązania ze zwierzęciem kontaktów na wyższym intelektualnym poziomie. Osobowość Serotoniczna, aby poczuć przypływ adrenaliny, najchętniej kupiłaby sobie tygrysa albo lwa.

Stosunek do pracowników

 Osobowość Noradrenalinowa, gdy jest właścicielem firmy, ma specyficzny stosunek do pracowników. Chlubi się, że jej pracownicy dobrze zarabiają. Gdy firma ma finansowe kłopoty, okazuje żal i smutek, że nie może więcej płacić. Na święta daje  prezenty. Organizuje wigilijną kolację. Potrafi odwiedzić pracownika w domu. Wyjeżdża z pracownikami na wczasy, organizuje szkolenia w turystycznych miejscowościach, które sama opłaca. Gdy pracownik ma imieniny lub urodziny, składa życzenia, daje prezent, nie omieszka go pocałować lub odwiedzić w domu. Opowiada o swoich osobistych  problemach lub rozmawia o problemach pracownika. Potrafi wypić z nim kawę lub zapalić papierosa.

Osobowość Adrenalinowa, gdy jest kierownikiem, szefem lub właścicielem firmy koncentruje uwagę na swoich dochodach a zupełnie pomija potrzeby pracowników. Pod wpływem adrenaliny: każe pracować powyżej 8 godzin dziennie, nie wypłaca pieniędzy za nad godziny, nie daje  urlopów, zmusza do pracy w dni świąteczne,  nie płaci za okres choroby, unika płacenia składek ubezpieczeniowych, nie zapewnia świadczeń społecznych, nie interesuje się życiem osobistym pracowników,  nie daje wolnego, gdy chce iść do lekarza lub na pogrzeb.

Używki

Osobowość Noradrenalinowa, Dopaminowa i Serotoniczna lubi siebie w nadmiarze pobudzać kawą. Wycisza się i uspakaja paląc papierosy.

Osobowość Adrenalinowa lubi wyciszać swój stres adrenalinowy alkoholem. Jeżeli nic w otoczeniu się nie dzieje, do spalania swojego tłuszczu wykorzystuje papierosy. Gdy czuje się osłabiona do podnoszenia swojego ciśnienia wykorzystuje kawę.

Osobowość Serotoniczna lubi wyzwalać w sobie stres adrenalinowy paląc w dużej ilości papierosy.

Ubieranie się i strojenie

Osobowość Noradrenalinowa ubiera się tak, aby zwrócić na siebie uwagę. Nierzadko są to kolory kontrastowe, jaskrawe. Nosi ubiór sportowy lub bardzo modny.

Bóg i moralność

Osobowość Noradrenalinowa jest trochę za bardzo umoralniona,  uduchowiona i przepełniona etycznymi zasadami.  Wierzy także w życie pozagrobowe i samego Boga. Zdarza się, że w myślach z nim rozmawia i czyni wobec Boga jakieś postanowienia. W młodości często uczęszczała do kościoła lub miała kontakt z bardzo dobrym duchownym, który był dla niej autorytetem i wzorem do naśladowania. Jej silne umoralnienie jest rezultatem specyficznego wychowania, w którym przyswoiła sobie takie wartości jak: miłość do drugiego człowieka, współczucie, litość i chęć pomagania innym ludziom. I chociaż może nie uprawiać praktyk religijnych i być osobą niewierzącą, to jednak jej zakodowany w mózgu system wartości moralnych i etycznych, czyni z niej jednostkę bardzo wrażliwą, uduchowioną i przepełnioną miłością. Czasami ta miłość jest tak silna i dogłębna, że czuje się okaleczona i zraniona, gdy zauważa jak wartości współczesnego świata odbiegają od wartości głoszonych przez religię. Aby uniknąć bólu i cierpienia unika, praktyk religijnych i stara się odnaleźć w surowych realiach dzikiego świata. Nie musi chodzić do świątyni, aby utrzymywać kontakt z Bogiem. Nosi w sobie zakodowaną miłość i nawyk rozmawiania z nim myślami. Nie zawsze jednak tak się dzieje. Nadmierna religijność doprowadza do nadprodukcji noradrenaliny i częstego wybuchu gniewu. Osobowość Nor-owa nie pasuje do rzeczywistości, jaka panuje na surowej ziemi. Ma zbyt wyidealizowane poglądy i zbyt duże oczekiwania w stosunku do ludzi, którzy cierpią na niedobór energii. Zapomina o tolerancji i przebaczeniu.

Zdarza się, że  Osobowość Noradrenalinowa pod wpływem gniewu, popełnia zły uczynek. Wówczas ma poczucie grzechu i odczuwa wyrzuty sumienia. Często mówi: „Przepraszam’, „Jest mi przykro”, „Nie kłóćmy się”, „Jest mi głupio – przepraszam”. Jeżeli nawet kogoś skrzywdzi,  bardzo tego się wstydzi i żałuje. Odczuwa wewnętrzną potrzebę podania ręki nie tylko wrogowi, ale i swojemu katu i oprawcy. Ponieważ jest bardzo pokojowo nastawiona do świata, nie potrafi wymierzać kary innym ludziom. Wie, że nie nadaje się na policjanta, sędziego czy komornika. Na wojnie, gdy jest zmuszona kogoś zabić, bardzo tego żałuje i w myślach przeprasza osobę, którą pozbawiła życia. Niekiedy nie wytrzymuje psychicznie wojennej brutalności, boleśnie płacze, a nawet odbiera sobie życie. Zdarza się, że Osobowość Nor-owa, będąc na stanowisku kierowniczym popełnia przestępstwo lub oszustwo. Wówczas zachowuje się honorowo - przyznaje się do winy, podaje się do dymisji, wypłaca odszkodowanie, prosi o przebaczenie lub ze wstydu popełnia samobójstwo.

Osobowość Adrenalinowa odczuwa wyrzuty sumienia i poczucie winy, ale tylko w ograniczonym zakresie. Twierdzi też że  Bóg nie istnieje, a Kościół jest tylko dla ludzi, którzy są słabi i mają emocjonalne problemy. Zresztą ci, co chodzą do kościoła, grzeszą najwięcej. Diabeł jest wytworem fantazji, a anioły są wymysłem ludzi, którzy lubią słuchać bajek. Do Boga nie modli się i nie dokonuje rachunku sumienia.  Twierdzi też, że nie ma racjonalnych dowodów na jego istnienie. Ponieważ Bóg nie istnieje , nie musi obawiać się rozliczenia za swoje uczynki. Jeżeli za młodu chodziła do kościoła, to robiła to z przymusu. Bała się ataków i szykan ze strony otoczenia. Księży i duchownych postrzega jako ludzi niedoskonałych, ułomnych i skorych do grzechu.

Uważa, że Bóg nie może być stwórcą świata, ponieważ świat, który istnieje, jest bardzo niedoskonały. Ludzie muszą chorować, cierpieć i zabijać zwierzęta na pokarmu. Ponadto ludzie się nienawidzą, nieustannie toczą ze sobą wojny i na koniec muszą umierać. Uważa także, że coś takiego jak „grzech” nie istnieje i ona sama nie popełnia grzechów. Ma własny dobrze opracowany system wartości.  Toteż nie analizuje swojego życia i swoich uczynków z punku oceny Boga. Jeżeli kogoś skrzywdzi, pokona, wyprzedzi, doprowadzi do upadku, zada psychiczny ból – cieszy się ze swojego zwycięstwa i nie odczuwa wyrzutów sumienia. Czuje się jak pan i władca, który cieszy się, że miał możliwość wymierzenia kary. Podobna sytuacja jest, gdy niesłusznie kogoś skrzywdzi. Osobowość Adrenalinowa nie mówi wówczas:  „Jest mi przykro”, „Przepraszam” , „ To moja wina”. Do końca broni swoich racji i argumentów. I odwrotnie, gdy ktoś ją skrzywdzi, zaatakuje, a następnie przeprosi, wyciągnie rękę na zgodę – Osobowość Adrenalinowa  nie ma ochoty na pojednanie. Dalej kipie złością i pała chęcią zemsty. Przepełniona pychą i pogardą, potrafi złowrogo rzucić słowami: „Mam w dupie twoje przeprosiny” i dalej posiłkuje się swoją złością.

      Gdy Osobowość Adrenalinowa, będąc na stanowisku kierowniczym popełnia przestępstwo - zażarcie i do końca broni swoich racji, nie przyznaje się do winy, nie podaje się do dymisji, wykorzystuje cały swój potencjał do walki z przeciwnikami. Gdy dziennikarze proszą ją o zabranie głosu – odmawia odpowiedzi.

        Zdarza się, że Osobowość Adrenalinowa zostaje osobą duchowną, ale jedynie po to, aby uchronić się przed pracą i ciężarem codziennego życia. Zostaje też członkiem organizacji religijnej. Wplatając się w kręgi ludzi wierzących, uwalnia się od strachu i lęku przed innymi ludźmi, którym nie ufa.  Do Boga modli się jedynie po to, aby uzyskać pomoc i wsparcie. Najczęściej wypowiada słowa: „Panie Boże pomóż mi. Panie Boże zrób to i tamto”, „Boże! osłoń mnie przed tym i tamtym”, Nie dostrzega ludzi, którzy także oczekują pomocy. Pod płaszczykiem wiary znajduje  usprawiedliwienia dla swoich niedobrych uczynków. Mając „monopol” na kontakt z Bogiem” czuje się silna i pewna siebie.  Sama ogłasza wyroki i wymierza karę. Jej wiara oparta jest nie na miłości do drugiego człowieka, ale wdrażaniu własnego porządku.

Życie traktuje nie jako dar, ale jako obowiązek, trud i cierpienie. Toteż śmierć nierzadko ocenia jako szansę na odpoczynek. W innym przypadku, stoi na stanowisku, że  rozmyślanie o śmierci jest zbyteczne, powoduje depresję, apatię i lepiej unikać tego rodzaju myśli.

                 Miłość do ludzi

        Osobowość Noradrenalinowa jest kochliwa, romantyczna i za bardzo wrażliwa. Gdy ogląda w telewizji dobry melodramat lub jest na pogrzebie - nie potrafi powstrzymać się przed wzruszeniem i popuszczaniem łezki. Zbyt często wspomina osoby, które kochała, a które ją opuściły. Sama też nie potrafi łamać serc i jest niezdolna do porzucania drugiego człowieka. Na domiar złego, za bardzo przejmuje się losami innych ludzi. Wczuwa się w ich sytuację, czuje się za innych odpowiedzialna i próbuje coś zaradzić. Ma także poczucie jedności i spójności świata. Na wszystkich ludzi patrzy jak na jedną wielką rodzinę, o którą trzeba  się troszczyć. Wierzy w miłość i braterstwo wszystkich ludzi. Pod wpływem wysokiego umoralnienia nie potrafi kraść. Gdy nadarza się super okazja i ma możliwość przywłaszczenie sobie czyjegoś mienia - nawet o tym nie myśli. Jest wewnętrznie zablokowana. Ma swoje zasady i chce czuć się w porządku wobec samej siebie.

           Osobowość Adrenalinowa pod wpływem strachu o własny byt ma      specyficzny stosunek do uczciwości.  Pracując w firmie, w której kontroluje się wydatki,  jest uczciwa, zdyscyplinowana i  uczciwa. Ukazanie jej prawdziwego oblicza następuje w momencie, gdy system kontroli ulega zapaści a przełożony odsłania swoje słabe punkty. Wyzwolony w mózgu wyrzut serotoniny zachęca do podjęcia walki. Toteż, gdy pracuje w firmie, gdzie nie ma kontroli i ma swobodny dostęp do pieniędzy,  wciela się w rolę złodzieja. Spragniona silnych bodźców może być zarówno pracownikiem wymiaru sprawiedliwości, policjantem, jak i przestępcą. W jednym i drugim przypadku dochodzi do uwalniania adrenaliny. Jednak prawdziwe oblicze Osobowości Adrenalinowej ujawnia się dopiero podczas wojny. Wojna to czysta adrenalina i żywioł, w którym Osobowość Adrenalinowa czuje się jak ryba w wodzie.  Na wojnie można zabijać i nie trzeba mieć wyrzutów sumienia. Co gorsza, demonstrowanie swojej brutalności i bezwzględności jest symbolem bohaterstwa  i odwagi. Kiedy inni ludzie psychicznie się załamują, Osobowość Adrenalinowa pewnym krokiem stąpa po ziemi. Staje się katem lub wojenną bestią. To właśnie ona przymusza swoich podwładnych do wykonywania egzekucji lub sama jest egzekutorem. Osobowość Adrenalinowa w czasie wojny uchodzi za bardzo odważną i bohaterską. Budzi postrach, respekt i szacunek. Jest bardzo pożyteczna dla państwa i narodu. Niestety, po zakończeniu wojny dalej kontynuuje swoją wojnę i staje się niebezpieczna dla wywalczonego pokoju. Zdarza się, że Osobowość Adrenalinowa po wojnie chowa się w zaciszu jakiegoś domu. Obserwując jej nowe życie i zachowanie dochodzi się do całkowicie fałszywych wniosków. To niemożliwe, aby ten człowiek był wojenna bestią. Pod skórą cichego, skromnego i spokojnego staruszka kryje się prawdziwy diabeł. To właśnie dlatego, tak trudno jest ją osądzić i wymierzyć jej karę. Wymiar sprawiedliwości jest bezradny i rozkłada ręce.

           Osobowość Adrenalinowa częściej skupia się na własnych problemach i kłopotach.  Przykładowo, jeżeli sprząta mieszkanie, to nie po to, aby zrobić komuś przyjemność, ale to po to, aby mieć  ład i porządek. Jest typowym introwertykiem, który zamyka się w swoim świecie i nie zwraca uwagi na otoczenie. Nie gasi za sobą światła, w toalecie nie spuszcza po sobie wody, nie zamyka za sobą drzwi, po posiłku nie odnosi brudnych naczyń, rzuca niedopałki papierosów na chodnik, zapomina oddać przedmioty, które pożyczyła. Ponieważ za mało odczuwa stresu noradrenalinowego, nie zastanawia się jak jej uczynki zostaną ocenione przez innych. Zachowanie pod wpływem adrenaliny można w pewien sposób usprawiedliwić. Człowiek, który ma dużo osobistych kłopotów, automatycznie ma mniej energii i ochoty, aby pomagać innym. Osobowość Adrenalinowa wie o tym doskonale i wyznaję prostą zasadę, najpierw trzeba zatroszczyć się o siebie, a dopiero potem o innych. Cierpiąc na niedobór energii spowodowany częściowym brakiem cyklu pierwszego i drugiego, nie ma zwyczaju pomagać i zajmować się innymi ludźmi. Jeżeli udziela wsparcia, na jej twarzy rysuje się wyraźny grymas i niechęć.  Potrafi  w nieoczekiwanym momencie wszystkich zaskoczyć i  wycofać się ze współpracy. Tym sposobem pozyskuje przydomek tchórza lub zdrajcy. W Polsce jest takie przysłowie: Przyjaciela poznaje się w biedzie. To samo przysłowie można ująć w  nieco inny sposób: W sytuacjach ekstremalnych człowiek odsłania swój charakter. Do poznania prawdy najlepiej nadaje się sytuacja ekstremalna, podbramkowa, w której człowiek musi wybierać między swoim dobrem a dobrem innego człowieka. Pytanie jest proste: Idziesz w prawo, albo w lewo. Zdumiewające jest to, że ustalenie wyniku następuje w ułamku sekundy. Potwierdzają to sami uczestniczy  zdarzeń, którzy zaskoczeni są tak szybkim podjęciem decyzji. Ten ułamek sekundy jest podsumowaniem całego ludzkiego życia i można go porównać do sądu ostatecznego, w którym następuje błyskawicznie podsumowanie dobrych i złych uczynków danego człowieka. Problem w tym, że człowiek nigdy nie wie, jak zachowa się w danej sytuacji, dopóki się w niej nie znajdzie. Żyjąc w kraju, w którym panuje pokój i bezpieczeństwo, nie mamy świadomości, że wyniki są przerażające. Jak dużo w społeczeństwie jest adrenalinowców możemy przekonać się na publicznej plaży, gdy stwierdzamy, że żadna z wylegujących się osób, nie zamierza udzielić pomocy tonącemu dziecku. Zdarzają się też sytuacje mniej ekstremalne: człowiekowi na środku ruchliwej jezdni popsuł się samochód i nie ma nikogo, kto by pomógł zepchnąć go na pobocze.


                            POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ